What happens in this chapter Their chariots roll on to glory Shyavashva Atreya praises the Maruts in Jagati, closing in Trishtubh. Every verse ends with the same refrain: the chariots have rolled after them as they go to glory. Born together, grown together, they shine like rays of the sun. They raise the waters from the ocean and pour rain, and their milch cows never fail. Mountains and rivers cannot stop them; they travel round heaven and earth. They know all that is old and all that is new. The rishi asks them to be gracious and not to strike, to give broad shelter, lead us from distress to better things, and make us lords of riches.
55.1 प्रय॑ज्यवो म॒रुतो॒ भ्राज॑दृष्टयो बृ॒हद्वयो॑ दधिरे रु॒क्मव॑क्षसः । ईय॑न्ते॒ अश्वै॑ः सु॒यमे॑भिरा॒शुभि॒ः शुभं॑ या॒तामनु॒ रथा॑ अवृत्सत
prayajyavo maruto bhrājadṛṣṭayo bṛhadvayo dadhire rukmavakṣasaḥ | īyante aśvaiḥ suyamebhirāśubhiḥ śubhaṃ yātāmanu rathā avṛtsata
55.2 स्व॒यं द॑धिध्वे॒ तवि॑षीं॒ यथा॑ वि॒द बृ॒हन्म॑हान्त उर्वि॒या वि रा॑जथ । उ॒तान्तरि॑क्षं ममिरे॒ व्योज॑सा॒ शुभं॑ या॒तामनु॒ रथा॑ अवृत्सत
svayaṃ dadhidhve taviṣīṃ yathā vida bṛhanmahānta urviyā vi rājatha | utāntarikṣaṃ mamire vyojasā śubhaṃ yātāmanu rathā avṛtsata
55.3 सा॒कं जा॒ताः सु॒भ्व॑ः सा॒कमु॑क्षि॒ताः श्रि॒ये चि॒दा प्र॑त॒रं वा॑वृधु॒र्नर॑ः । वि॒रो॒किण॒ः सूर्य॑स्येव र॒श्मय॒ः शुभं॑ या॒तामनु॒ रथा॑ अवृत्सत
sākaṃ jātāḥ subhvaḥ sākamukṣitāḥ śriye cidā prataraṃ vāvṛdhurnaraḥ | virokiṇaḥ sūryasyeva raśmayaḥ śubhaṃ yātāmanu rathā avṛtsata
55.4 आ॒भू॒षेण्यं॑ वो मरुतो महित्व॒नं दि॑दृ॒क्षेण्यं॒ सूर्य॑स्येव॒ चक्ष॑णम् । उ॒तो अ॒स्माँ अ॑मृत॒त्वे द॑धातन॒ शुभं॑ या॒तामनु॒ रथा॑ अवृत्सत
ābhūṣeṇyaṃ vo maruto mahitvanaṃ didṛkṣeṇyaṃ sūryasyeva cakṣaṇam | uto asmām̐ amṛtatve dadhātana śubhaṃ yātāmanu rathā avṛtsata
55.5 उदी॑रयथा मरुतः समुद्र॒तो यू॒यं वृ॒ष्टिं व॑र्षयथा पुरीषिणः । न वो॑ दस्रा॒ उप॑ दस्यन्ति धे॒नव॒ः शुभं॑ या॒तामनु॒ रथा॑ अवृत्सत
udīrayathā marutaḥ samudrato yūyaṃ vṛṣṭiṃ varṣayathā purīṣiṇaḥ | na vo dasrā upa dasyanti dhenavaḥ śubhaṃ yātāmanu rathā avṛtsata
55.6 यदश्वा॑न्धू॒र्षु पृष॑ती॒रयु॑ग्ध्वं हिर॒ण्यया॒न्प्रत्यत्काँ॒ अमु॑ग्ध्वम् । विश्वा॒ इत्स्पृधो॑ मरुतो॒ व्य॑स्यथ॒ शुभं॑ या॒तामनु॒ रथा॑ अवृत्सत
yadaśvāndhūrṣu pṛṣatīrayugdhvaṃ hiraṇyayānpratyatkām̐ amugdhvam | viśvā itspṛdho maruto vyasyatha śubhaṃ yātāmanu rathā avṛtsata
55.7 न पर्व॑ता॒ न न॒द्यो॑ वरन्त वो॒ यत्राचि॑ध्वं मरुतो॒ गच्छ॒थेदु॒ तत् । उ॒त द्यावा॑पृथि॒वी या॑थना॒ परि॒ शुभं॑ या॒तामनु॒ रथा॑ अवृत्सत
na parvatā na nadyo varanta vo yatrācidhvaṃ maruto gacchathedu tat | uta dyāvāpṛthivī yāthanā pari śubhaṃ yātāmanu rathā avṛtsata
55.8 यत्पू॒र्व्यं म॑रुतो॒ यच्च॒ नूत॑नं॒ यदु॒द्यते॑ वसवो॒ यच्च॑ श॒स्यते॑ । विश्व॑स्य॒ तस्य॑ भवथा॒ नवे॑दस॒ः शुभं॑ या॒तामनु॒ रथा॑ अवृत्सत
yatpūrvyaṃ maruto yacca nūtanaṃ yadudyate vasavo yacca śasyate | viśvasya tasya bhavathā navedasaḥ śubhaṃ yātāmanu rathā avṛtsata
55.9 मृ॒ळत॑ नो मरुतो॒ मा व॑धिष्टना॒स्मभ्यं॒ शर्म॑ बहु॒लं वि य॑न्तन । अधि॑ स्तो॒त्रस्य॑ स॒ख्यस्य॑ गातन॒ शुभं॑ या॒तामनु॒ रथा॑ अवृत्सत
mṛḻata no maruto mā vadhiṣṭanāsmabhyaṃ śarma bahulaṃ vi yantana | adhi stotrasya sakhyasya gātana śubhaṃ yātāmanu rathā avṛtsata
55.10 यू॒यम॒स्मान्न॑यत॒ वस्यो॒ अच्छा॒ निरं॑ह॒तिभ्यो॑ मरुतो गृणा॒नाः । जु॒षध्वं॑ नो ह॒व्यदा॑तिं यजत्रा व॒यं स्या॑म॒ पत॑यो रयी॒णाम्
yūyamasmānnayata vasyo acchā niraṃhatibhyo maruto gṛṇānāḥ | juṣadhvaṃ no havyadātiṃ yajatrā vayaṃ syāma patayo rayīṇām
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)
← Mandala 5 · Sukta 54 Mountain-shakers who guard rishi and king Mandala 5 · Sukta 56 → Yoke the red mares, O Maruts