सूक्त 56: हे मरुतो, लाल घोड़ियाँ जोतो

अग्ने॒ शर्ध॑न्त॒मा ग॒णं पि॒ष्टं रु॒क्मेभि॑र॒ञ्जिभि॑ः ।
विशो॑ अ॒द्य म॒रुता॒मव॑ ह्वये दि॒वश्चि॑द्रोच॒नादधि॑

agne śardhantamā gaṇaṃ piṣṭaṃ rukmebhirañjibhiḥ |
viśo adya marutāmava hvaye divaścidrocanādadhi

यथा॑ चि॒न्मन्य॑से हृ॒दा तदिन्मे॑ जग्मुरा॒शस॑ः ।
ये ते॒ नेदि॑ष्ठं॒ हव॑नान्या॒गम॒न्तान्व॑र्ध भी॒मसं॑दृशः

yathā cinmanyase hṛdā tadinme jagmurāśasaḥ |
ye te nediṣṭhaṃ havanānyāgamantānvardha bhīmasaṃdṛśaḥ

मी॒ळ्हुष्म॑तीव पृथि॒वी परा॑हता॒ मद॑न्त्येत्य॒स्मदा ।
ऋक्षो॒ न वो॑ मरुत॒ः शिमी॑वाँ॒ अमो॑ दु॒ध्रो गौरि॑व भीम॒युः

mīḻhuṣmatīva pṛthivī parāhatā madantyetyasmadā |
ṛkṣo na vo marutaḥ śimīvām̐ amo dudhro gauriva bhīmayuḥ

नि ये रि॒णन्त्योज॑सा॒ वृथा॒ गावो॒ न दु॒र्धुर॑ः ।
अश्मा॑नं चित्स्व॒र्यं१॒॑ पर्व॑तं गि॒रिं प्र च्या॑वयन्ति॒ याम॑भिः

ni ye riṇantyojasā vṛthā gāvo na durdhuraḥ |
aśmānaṃ citsvaryaṃ parvataṃ giriṃ pra cyāvayanti yāmabhiḥ

उत्ति॑ष्ठ नू॒नमे॑षां॒ स्तोमै॒ः समु॑क्षितानाम् ।
म॒रुतां॑ पुरु॒तम॒मपू॑र्व्यं॒ गवां॒ सर्ग॑मिव ह्वये

uttiṣṭha nūnameṣāṃ stomaiḥ samukṣitānām |
marutāṃ purutamamapūrvyaṃ gavāṃ sargamiva hvaye

यु॒ङ्ग्ध्वं ह्यरु॑षी॒ रथे॑ यु॒ङ्ग्ध्वं रथे॑षु रो॒हित॑ः ।
यु॒ङ्ग्ध्वं हरी॑ अजि॒रा धु॒रि वोळ्ह॑वे॒ वहि॑ष्ठा धु॒रि वोळ्ह॑वे

yuṅgdhvaṃ hyaruṣī rathe yuṅgdhvaṃ ratheṣu rohitaḥ |
yuṅgdhvaṃ harī ajirā dhuri voḻhave vahiṣṭhā dhuri voḻhave

उ॒त स्य वा॒ज्य॑रु॒षस्तु॑वि॒ष्वणि॑रि॒ह स्म॑ धायि दर्श॒तः ।
मा वो॒ यामे॑षु मरुतश्चि॒रं क॑र॒त्प्र तं रथे॑षु चोदत

uta sya vājyaruṣastuviṣvaṇiriha sma dhāyi darśataḥ |
mā vo yāmeṣu marutaściraṃ karatpra taṃ ratheṣu codata

रथं॒ नु मारु॑तं व॒यं श्र॑व॒स्युमा हु॑वामहे ।
आ यस्मि॑न्त॒स्थौ सु॒रणा॑नि॒ बिभ्र॑ती॒ सचा॑ म॒रुत्सु॑ रोद॒सी

rathaṃ nu mārutaṃ vayaṃ śravasyumā huvāmahe |
ā yasmintasthau suraṇāni bibhratī sacā marutsu rodasī

तं व॒ः शर्धं॑ रथे॒शुभं॑ त्वे॒षं प॑न॒स्युमा हु॑वे ।
यस्मि॒न्सुजा॑ता सु॒भगा॑ मही॒यते॒ सचा॑ म॒रुत्सु॑ मीळ्हु॒षी

taṃ vaḥ śardhaṃ ratheśubhaṃ tveṣaṃ panasyumā huve |
yasminsujātā subhagā mahīyate sacā marutsu mīḻhuṣī