सूक्त 47: महान माता पुत्री को जगाती है

प्र॒यु॒ञ्ज॒ती दि॒व ए॑ति ब्रुवा॒णा म॒ही मा॒ता दु॑हि॒तुर्बो॒धय॑न्ती ।
आ॒विवा॑सन्ती युव॒तिर्म॑नी॒षा पि॒तृभ्य॒ आ सद॑ने॒ जोहु॑वाना

prayuñjatī diva eti bruvāṇā mahī mātā duhiturbodhayantī |
āvivāsantī yuvatirmanīṣā pitṛbhya ā sadane johuvānā

अ॒जि॒रास॒स्तद॑प॒ ईय॑माना आतस्थि॒वांसो॑ अ॒मृत॑स्य॒ नाभि॑म् ।
अ॒न॒न्तास॑ उ॒रवो॑ वि॒श्वत॑ः सीं॒ परि॒ द्यावा॑पृथि॒वी य॑न्ति॒ पन्था॑ः

ajirāsastadapa īyamānā ātasthivāṃso amṛtasya nābhim |
anantāsa uravo viśvataḥ sīṃ pari dyāvāpṛthivī yanti panthāḥ

उ॒क्षा स॑मु॒द्रो अ॑रु॒षः सु॑प॒र्णः पूर्व॑स्य॒ योनिं॑ पि॒तुरा वि॑वेश ।
मध्ये॑ दि॒वो निहि॑त॒ः पृश्नि॒रश्मा॒ वि च॑क्रमे॒ रज॑सस्पा॒त्यन्तौ॑

ukṣā samudro aruṣaḥ suparṇaḥ pūrvasya yoniṃ piturā viveśa |
madhye divo nihitaḥ pṛśniraśmā vi cakrame rajasaspātyantau

च॒त्वार॑ ईं बिभ्रति क्षेम॒यन्तो॒ दश॒ गर्भं॑ च॒रसे॑ धापयन्ते ।
त्रि॒धात॑वः पर॒मा अ॑स्य॒ गावो॑ दि॒वश्च॑रन्ति॒ परि॑ स॒द्यो अन्ता॑न्

catvāra īṃ bibhrati kṣemayanto daśa garbhaṃ carase dhāpayante |
tridhātavaḥ paramā asya gāvo divaścaranti pari sadyo antān

इ॒दं वपु॑र्नि॒वच॑नं जनास॒श्चर॑न्ति॒ यन्न॒द्य॑स्त॒स्थुराप॑ः ।
द्वे यदीं॑ बिभृ॒तो मा॒तुर॒न्ये इ॒हेह॑ जा॒ते य॒म्या॒३॒॑ सब॑न्धू

idaṃ vapurnivacanaṃ janāsaścaranti yannadyastasthurāpaḥ |
dve yadīṃ bibhṛto māturanye iheha jāte yamyā sabandhū

वि त॑न्वते॒ धियो॑ अस्मा॒ अपां॑सि॒ वस्त्रा॑ पु॒त्राय॑ मा॒तरो॑ वयन्ति ।
उ॒प॒प्र॒क्षे वृष॑णो॒ मोद॑माना दि॒वस्प॒था व॒ध्वो॑ य॒न्त्यच्छ॑

vi tanvate dhiyo asmā apāṃsi vastrā putrāya mātaro vayanti |
upaprakṣe vṛṣaṇo modamānā divaspathā vadhvo yantyaccha

तद॑स्तु मित्रावरुणा॒ तद॑ग्ने॒ शं योर॒स्मभ्य॑मि॒दम॑स्तु श॒स्तम् ।
अ॒शी॒महि॑ गा॒धमु॒त प्र॑ति॒ष्ठां नमो॑ दि॒वे बृ॑ह॒ते साद॑नाय

tadastu mitrāvaruṇā tadagne śaṃ yorasmabhyamidamastu śastam |
aśīmahi gādhamuta pratiṣṭhāṃ namo dive bṛhate sādanāya