सूक्त 26: हर याचक के सखा पूषा

प्र ह्यच्छा॑ मनी॒षा स्पा॒र्हा यन्ति॑ नि॒युत॑ः ।
प्र द॒स्रा नि॒युद्र॑थः पू॒षा अ॑विष्टु॒ माहि॑नः

pra hyacchā manīṣā spārhā yanti niyutaḥ |
pra dasrā niyudrathaḥ pūṣā aviṣṭu māhinaḥ

यस्य॒ त्यन्म॑हि॒त्वं वा॒ताप्य॑म॒यं जन॑ः ।
विप्र॒ आ वं॑सद्धी॒तिभि॒श्चिके॑त सुष्टुती॒नाम्

yasya tyanmahitvaṃ vātāpyamayaṃ janaḥ |
vipra ā vaṃsaddhītibhiściketa suṣṭutīnām

स वे॑द सुष्टुती॒नामिन्दु॒र्न पू॒षा वृषा॑ ।
अ॒भि प्सुर॑ः प्रुषायति व्र॒जं न॒ आ प्रु॑षायति

sa veda suṣṭutīnāmindurna pūṣā vṛṣā |
abhi psuraḥ pruṣāyati vrajaṃ na ā pruṣāyati

मं॒सी॒महि॑ त्वा व॒यम॒स्माकं॑ देव पूषन् ।
म॒ती॒नां च॒ साध॑नं॒ विप्रा॑णां चाध॒वम्

maṃsīmahi tvā vayamasmākaṃ deva pūṣan |
matīnāṃ ca sādhanaṃ viprāṇāṃ cādhavam

प्रत्य॑र्धिर्य॒ज्ञाना॑मश्वह॒यो रथा॑नाम् ।
ऋषि॒ः स यो मनु॑र्हितो॒ विप्र॑स्य यावयत्स॒खः

pratyardhiryajñānāmaśvahayo rathānām |
ṛṣiḥ sa yo manurhito viprasya yāvayatsakhaḥ

आ॒धीष॑माणाया॒ः पति॑ः शु॒चाया॑श्च शु॒चस्य॑ च ।
वा॒सो॒वा॒योऽवी॑ना॒मा वासां॑सि॒ मर्मृ॑जत्

ādhīṣamāṇāyāḥ patiḥ śucāyāśca śucasya ca |
vāsovāyo'vīnāmā vāsāṃsi marmṛjat

इ॒नो वाजा॑नां॒ पति॑रि॒नः पु॑ष्टी॒नां सखा॑ ।
प्र श्मश्रु॑ हर्य॒तो दू॑धो॒द्वि वृथा॒ यो अदा॑भ्यः

ino vājānāṃ patirinaḥ puṣṭīnāṃ sakhā |
pra śmaśru haryato dūdhodvi vṛthā yo adābhyaḥ

आ ते॒ रथ॑स्य पूषन्न॒जा धुरं॑ ववृत्युः ।
विश्व॑स्या॒र्थिन॒ः सखा॑ सनो॒जा अन॑पच्युतः

ā te rathasya pūṣannajā dhuraṃ vavṛtyuḥ |
viśvasyārthinaḥ sakhā sanojā anapacyutaḥ

अ॒स्माक॑मू॒र्जा रथं॑ पू॒षा अ॑विष्टु॒ माहि॑नः ।
भुव॒द्वाजा॑नां वृ॒ध इ॒मं न॑ः शृणव॒द्धव॑म्

asmākamūrjā rathaṃ pūṣā aviṣṭu māhinaḥ |
bhuvadvājānāṃ vṛdha imaṃ naḥ śṛṇavaddhavam