सूक्त 108: सरमा और पणियों का संवाद

किमि॒च्छन्ती॑ स॒रमा॒ प्रेदमा॑नड्दू॒रे ह्यध्वा॒ जगु॑रिः परा॒चैः ।
कास्मेहि॑ति॒ः का परि॑तक्म्यासीत्क॒थं र॒साया॑ अतर॒ः पयां॑सि

kimicchantī saramā predamānaḍdūre hyadhvā jaguriḥ parācaiḥ |
kāsmehitiḥ kā paritakmyāsītkathaṃ rasāyā ataraḥ payāṃsi

इन्द्र॑स्य दू॒तीरि॑षि॒ता च॑रामि म॒ह इ॒च्छन्ती॑ पणयो नि॒धीन्व॑ः ।
अ॒ति॒ष्कदो॑ भि॒यसा॒ तन्न॑ आव॒त्तथा॑ र॒साया॑ अतरं॒ पयां॑सि

indrasya dūtīriṣitā carāmi maha icchantī paṇayo nidhīnvaḥ |
atiṣkado bhiyasā tanna āvattathā rasāyā ataraṃ payāṃsi

की॒दृङ्ङिन्द्र॑ः सरमे॒ का दृ॑शी॒का यस्ये॒दं दू॒तीरस॑रः परा॒कात् ।
आ च॒ गच्छा॑न्मि॒त्रमे॑ना दधा॒माथा॒ गवां॒ गोप॑तिर्नो भवाति

kīdṛṅṅindraḥ sarame kā dṛśīkā yasyedaṃ dūtīrasaraḥ parākāt |
ā ca gacchānmitramenā dadhāmāthā gavāṃ gopatirno bhavāti

नाहं तं वे॑द॒ दभ्यं॒ दभ॒त्स यस्ये॒दं दू॒तीरस॑रं परा॒कात् ।
न तं गू॑हन्ति स्र॒वतो॑ गभी॒रा ह॒ता इन्द्रे॑ण पणयः शयध्वे

nāhaṃ taṃ veda dabhyaṃ dabhatsa yasyedaṃ dūtīrasaraṃ parākāt |
na taṃ gūhanti sravato gabhīrā hatā indreṇa paṇayaḥ śayadhve

इ॒मा गाव॑ः सरमे॒ या ऐच्छ॒ः परि॑ दि॒वो अन्ता॑न्सुभगे॒ पत॑न्ती ।
कस्त॑ एना॒ अव॑ सृजा॒दयु॑ध्व्यु॒तास्माक॒मायु॑धा सन्ति ति॒ग्मा

imā gāvaḥ sarame yā aicchaḥ pari divo antānsubhage patantī |
kasta enā ava sṛjādayudhvyutāsmākamāyudhā santi tigmā

अ॒से॒न्या व॑ः पणयो॒ वचां॑स्यनिष॒व्यास्त॒न्व॑ः सन्तु पा॒पीः ।
अधृ॑ष्टो व॒ एत॒वा अ॑स्तु॒ पन्था॒ बृह॒स्पति॑र्व उभ॒या न मृ॑ळात्

asenyā vaḥ paṇayo vacāṃsyaniṣavyāstanvaḥ santu pāpīḥ |
adhṛṣṭo va etavā astu panthā bṛhaspatirva ubhayā na mṛḻāt

अ॒यं नि॒धिः स॑रमे॒ अद्रि॑बुध्नो॒ गोभि॒रश्वे॑भि॒र्वसु॑भि॒र्न्यृ॑ष्टः ।
रक्ष॑न्ति॒ तं प॒णयो॒ ये सु॑गो॒पा रेकु॑ प॒दमल॑क॒मा ज॑गन्थ

ayaṃ nidhiḥ sarame adribudhno gobhiraśvebhirvasubhirnyṛṣṭaḥ |
rakṣanti taṃ paṇayo ye sugopā reku padamalakamā jagantha

एह ग॑म॒न्नृष॑य॒ः सोम॑शिता अ॒यास्यो॒ अङ्गि॑रसो॒ नव॑ग्वाः ।
त ए॒तमू॒र्वं वि भ॑जन्त॒ गोना॒मथै॒तद्वच॑ः प॒णयो॒ वम॒न्नित्

eha gamannṛṣayaḥ somaśitā ayāsyo aṅgiraso navagvāḥ |
ta etamūrvaṃ vi bhajanta gonāmathaitadvacaḥ paṇayo vamannit

ए॒वा च॒ त्वं स॑रम आज॒गन्थ॒ प्रबा॑धिता॒ सह॑सा॒ दैव्ये॑न ।
स्वसा॑रं त्वा कृणवै॒ मा पुन॑र्गा॒ अप॑ ते॒ गवां॑ सुभगे भजाम

evā ca tvaṃ sarama ājagantha prabādhitā sahasā daivyena |
svasāraṃ tvā kṛṇavai mā punargā apa te gavāṃ subhage bhajāma

नाहं वे॑द भ्रातृ॒त्वं नो स्व॑सृ॒त्वमिन्द्रो॑ विदु॒रङ्गि॑रसश्च घो॒राः ।
गोका॑मा मे अच्छदय॒न्यदाय॒मपात॑ इत पणयो॒ वरी॑यः

nāhaṃ veda bhrātṛtvaṃ no svasṛtvamindro viduraṅgirasaśca ghorāḥ |
gokāmā me acchadayanyadāyamapāta ita paṇayo varīyaḥ

दू॒रमि॑त पणयो॒ वरी॑य॒ उद्गावो॑ यन्तु मिन॒तीरृ॒तेन॑ ।
बृह॒स्पति॒र्या अवि॑न्द॒न्निगू॑ळ्हा॒ः सोमो॒ ग्रावा॑ण॒ ऋष॑यश्च॒ विप्रा॑ः

dūramita paṇayo varīya udgāvo yantu minatīrṛtena |
bṛhaspatiryā avindannigūḻhāḥ somo grāvāṇa ṛṣayaśca viprāḥ