सूक्त 26: प्रिय और वरणीय होता अग्नि

वसि॑ष्वा॒ हि मि॑येध्य॒ वस्त्रा॑ण्यूर्जां पते ।
सेमं नो॑ अध्व॒रं य॑ज

vasiṣvā hi miyedhya vastrāṇyūrjāṃ pate |
semaṃ no adhvaraṃ yaja

नि नो॒ होता॒ वरे॑ण्य॒ः सदा॑ यविष्ठ॒ मन्म॑भिः ।
अग्ने॑ दि॒वित्म॑ता॒ वच॑ः

ni no hotā vareṇyaḥ sadā yaviṣṭha manmabhiḥ |
agne divitmatā vacaḥ

आ हि ष्मा॑ सू॒नवे॑ पि॒तापिर्यज॑त्या॒पये॑ ।
सखा॒ सख्ये॒ वरे॑ण्यः

ā hi ṣmā sūnave pitāpiryajatyāpaye |
sakhā sakhye vareṇyaḥ

आ नो॑ ब॒र्ही रि॒शाद॑सो॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॑र्य॒मा ।
सीद॑न्तु॒ मनु॑षो यथा

ā no barhī riśādaso varuṇo mitro aryamā |
sīdantu manuṣo yathā

पूर्व्य॑ होतर॒स्य नो॒ मन्द॑स्व स॒ख्यस्य॑ च ।
इ॒मा उ॒ षु श्रु॑धी॒ गिर॑ः

pūrvya hotarasya no mandasva sakhyasya ca |
imā u ṣu śrudhī giraḥ

यच्चि॒द्धि शश्व॑ता॒ तना॑ दे॒वंदे॑वं॒ यजा॑महे ।
त्वे इद्धू॑यते ह॒विः

yacciddhi śaśvatā tanā devaṃdevaṃ yajāmahe |
tve iddhūyate haviḥ

प्रि॒यो नो॑ अस्तु वि॒श्पति॒र्होता॑ म॒न्द्रो वरे॑ण्यः ।
प्रि॒याः स्व॒ग्नयो॑ व॒यम्

priyo no astu viśpatirhotā mandro vareṇyaḥ |
priyāḥ svagnayo vayam

स्व॒ग्नयो॒ हि वार्यं॑ दे॒वासो॑ दधि॒रे च॑ नः ।
स्व॒ग्नयो॑ मनामहे

svagnayo hi vāryaṃ devāso dadhire ca naḥ |
svagnayo manāmahe

अथा॑ न उ॒भये॑षा॒ममृ॑त॒ मर्त्या॑नाम् ।
मि॒थः स॑न्तु॒ प्रश॑स्तयः

athā na ubhayeṣāmamṛta martyānām |
mithaḥ santu praśastayaḥ

विश्वे॑भिरग्ने अ॒ग्निभि॑रि॒मं य॒ज्ञमि॒दं वच॑ः ।
चनो॑ धाः सहसो यहो

viśvebhiragne agnibhirimaṃ yajñamidaṃ vacaḥ |
cano dhāḥ sahaso yaho