अध्याय 57: काकभुशुण्डि का आश्रम, हंस बने शिव

तेहिं गिरि रुचिर बसइ खग लाई । तासु नास कल्पांत न होई ॥
माया कृत गुन दोष अनेका । मोह मनोज आदि अबिबेका ॥

tehiṃ giri rucira basai khaga lāī | tāsu nāsa kalpāṃta na hoī ||
māyā kṛta guna doṣa anekā | moha manoja ādi abibekā ||

रहे व्यापि समस्त जग माहीँ । तेहि गिरि निकट कबहुँ नहिँ जाहीँ ॥
तहँ बसि हरिहि भजइ जिमि कागा । सो सुनु उमा सहित अनुरागा ॥

rahe vyāpi samasta jaga māhīm̐ | tehi giri nikaṭa kabahum̐ nahim̐ jāhīm̐ ||
taham̐ basi harihi bhajai jimi kāgā | so sunu umā sahita anurāgā ||

पीपर तरु तर ध्यान सो धरई । जाप जग्य पाकरि तर करई ॥
आँब छाहँ कर मानस-पूजा । तजि हरि भजन काज नहिँ दूजा ॥

pīpara taru tara dhyāna so dharaī | jāpa jagya pākari tara karaī ||
ām̐ba chāham̐ kara mānasa-pūjā | taji hari bhajana kāja nahim̐ dūjā ||

घर तर कह हरि कथा प्रसङ्गा । आवहिँ सुनहिँ अनेक बिहङ्गा ॥
राम चरित विचित्र विधि नाना । प्रेम सहित कर सादर गाना ॥

ghara tara kaha hari kathā prasaṅgā | āvahim̐ sunahim̐ aneka bihaṅgā ||
rāma carita vicitra vidhi nānā | prema sahita kara sādara gānā ||

सुनहिँ सकल मति बिमल मराला । बसहिँ निरन्तर जो तेहिं ताला ॥
जब मैं जाइ सो कौतुक देखा । उर उपजा आनन्द बिसेषा ॥

sunahim̐ sakala mati bimala marālā | basahim̐ nirantara jo tehiṃ tālā ||
jaba maiṃ jāi so kautuka dekhā | ura upajā ānanda biseṣā ||