अध्याय 30: नगरवासी एक-दूसरे को भजन सिखाते हैं

जहँ तहँ नर रघुपति गुन गावहिँ । बैठि परसपर इहइ सिखावहिँ ॥
भजहु प्रनत प्रतिपालक रामहि । सोभा सील रूप गुन धामहि ॥

jaham̐ taham̐ nara raghupati guna gāvahim̐ | baiṭhi parasapara ihai sikhāvahim̐ ||
bhajahu pranata pratipālaka rāmahi | sobhā sīla rūpa guna dhāmahi ||

जलज-बिलोचन स्यामल गातहि । पलक नयन इव सेवक त्रातहि ॥
धृत सर रुचिर चाप तूनीरहि । सन्त कञ्ज बन रवि रनधीरहि ॥

jalaja-bilocana syāmala gātahi | palaka nayana iva sevaka trātahi ||
dhṛta sara rucira cāpa tūnīrahi | santa kañja bana ravi ranadhīrahi ||

काल कराल ब्याल खगराजहि । नमत राम अकाम ममता जहि ॥
लोभ मोह मृग-जूथ किरातहि । मनसिज करि हरि जन सुखदातहि ॥

kāla karāla byāla khagarājahi | namata rāma akāma mamatā jahi ||
lobha moha mṛga-jūtha kirātahi | manasija kari hari jana sukhadātahi ||

संसय सोक निबिड़ तम भानुहि । दनुज गहन घन दहन कृशानुहि ॥
जनक-सुता समेत रघुबीरहि । कस न भजहु भञ्जन भव-भीरहि ॥

saṃsaya soka nibir̤a tama bhānuhi | danuja gahana ghana dahana kṛśānuhi ||
janaka-sutā sameta raghubīrahi | kasa na bhajahu bhañjana bhava-bhīrahi ||

बहु बासना मसक हिम-रासिहि । सदा एकरस अज अबिनासिहि ॥
मुनि रंजन भञ्जन महि भारहि । तुलसिदास के प्रभुहि उदारहि ॥

bahu bāsanā masaka hima-rāsihi | sadā ekarasa aja abināsihi ||
muni raṃjana bhañjana mahi bhārahi | tulasidāsa ke prabhuhi udārahi ||