अध्याय 20: निषादराज की विदाई, रामराज्य का आरम्भ

पुनि कृपाल लियो बोलि निषादा । दीन्हे भूषन बसन प्रसादा ॥
जाहु भवन सम सुमिरन करेहू । मन क्रम बचन धर्म अनुसरेहू ॥

puni kṛpāla liyo boli niṣādā | dīnhe bhūṣana basana prasādā ||
jāhu bhavana sama sumirana karehū | mana krama bacana dharma anusarehū ||

तुम्ह मम सखा भरत सन भ्राता । सदा रहेहु पुर आवत जाता ॥
बचन सुनत उपजा सुख भारी । परेउ चरन अरि लोचन बारी ॥

tumha mama sakhā bharata sana bhrātā | sadā rahehu pura āvata jātā ||
bacana sunata upajā sukha bhārī | pareu carana ari locana bārī ||

चरन-नलिन उर धरि गृह आवा । प्रभु सुभाउ परिजनन्हि सुनावा ॥
रघुपति चरित देखि पुरबासी । पुनि पुनि कहहिँ धन्य सुख-रासी ॥

carana-nalina ura dhari gṛha āvā | prabhu subhāu parijananhi sunāvā ||
raghupati carita dekhi purabāsī | puni puni kahahim̐ dhanya sukha-rāsī ||

राम राज बैठे त्रेलोका । हरषित भये गये सब सोका ॥
बयरु न कर काहू सन कोई । राम-प्रताप विषमता खोई ॥

rāma rāja baiṭhe trelokā | haraṣita bhaye gaye saba sokā ||
bayaru na kara kāhū sana koī | rāma-pratāpa viṣamatā khoī ||