अध्याय 101: कलि पर छन्द: घर, राजा और अकाल

बहु दाम सँवारहिँ धाम जती । विषया हरि लीन्हि न रही विरती ।
तपसी धनवन्त दरिद्र गृही । कलि कौतुक तात न जात कही ॥
कुलवंति निकारहिं नारि सती । गृह आनहिं चेरि निबेरि गती ।
सुत मानहिं मातु पिता तब लौँ । अबलानन दीख नहीं जब लै ॥

bahu dāma sam̐vārahim̐ dhāma jatī | viṣayā hari līnhi na rahī viratī |
tapasī dhanavanta daridra gṛhī | kali kautuka tāta na jāta kahī ||
kulavaṃti nikārahiṃ nāri satī | gṛha ānahiṃ ceri niberi gatī |
suta mānahiṃ mātu pitā taba laum̐ | abalānana dīkha nahīṃ jaba lai ||

ससुरारि पिआरि लगी जब तैं । रिपु रूप कुटुम्ब भए तब तेँ ।
नृप पाप-परायन धर्म नहीं । करि दंड बिडम्ब प्रजा नितहीं ॥
धनवन्त कुलीन मलीन अपी । द्विज चिन्ह जनेउ उघार तपी ।
नहिँ मान पुरान न बेदहि जो । हरि सेवक सन्त सही कलि सो ॥

sasurāri piāri lagī jaba taiṃ | ripu rūpa kuṭumba bhae taba tem̐ |
nṛpa pāpa-parāyana dharma nahīṃ | kari daṃḍa biḍamba prajā nitahīṃ ||
dhanavanta kulīna malīna apī | dvija cinha janeu ughāra tapī |
nahim̐ māna purāna na bedahi jo | hari sevaka santa sahī kali so ||

कबि बृन्द उदार दुनी न सुनी । गुन दूषक ब्रात न कोपि गुनी ।
कलि बारहिँ बार दुकाल परै । बिनु अन्न दुखी सब लोग मरै ॥

kabi bṛnda udāra dunī na sunī | guna dūṣaka brāta na kopi gunī |
kali bārahim̐ bāra dukāla parai | binu anna dukhī saba loga marai ||