अध्याय 31: सीता का सन्देश श्रीराम तक

चलत मोहि चूडामनि दीन्ही । रघुपति हृदयँ लाइ सोइ लीन्ही ॥
नाथ जुगल लोचन भरि बारी । बचन कहे कछु जनक-कुमारी ॥

calata mohi cūḍāmani dīnhī | raghupati hṛdayam̐ lāi soi līnhī ||
nātha jugala locana bhari bārī | bacana kahe kachu janaka-kumārī ||

अनुज समेत गहेहु प्रभु चरना । दीन बन्धु प्रनतारति हरना ॥
मन क्रम बचन चरन अनुरागा । केहि अपराध नाथ हैँ त्यागी ॥

anuja sameta gahehu prabhu caranā | dīna bandhu pranatārati haranā ||
mana krama bacana carana anurāgā | kehi aparādha nātha haim̐ tyāgī ||

अवगुन एक मोर मैं जाना । बिछुरत प्रान न कीन्ह पयाना ॥
नाथ सो नयनन्हि कर अपराधा । निसरत प्रान करहिं हठि बाधा ॥

avaguna eka mora maiṃ jānā | bichurata prāna na kīnha payānā ||
nātha so nayananhi kara aparādhā | nisarata prāna karahiṃ haṭhi bādhā ||

बिरह अगिनि तनु तूल समीरा । स्वास जरइ छन माहिँ सरीरा ॥
नयन स्त्रवहि जल निज हित लागी । जरइ न पाव देह बिरहागि ॥

biraha agini tanu tūla samīrā | svāsa jarai chana māhim̐ sarīrā ||
nayana stravahi jala nija hita lāgī | jarai na pāva deha birahāgi ||

सीता कै अति बिपति बिसाला । बिनहिँ कहें भलि दीनदयाला ॥

sītā kai ati bipati bisālā | binahim̐ kaheṃ bhali dīnadayālā ||