अध्याय 27: चूड़ामणि और सीता का सन्देश

मातु मोहि दीजै कछु चीन्हा । जैसें रघुनायक मोहि दीन्हा ॥
चूड़ामनि उतारि तब दयऊ । हरष समेत पवन-सुत लयऊ ॥

mātu mohi dījai kachu cīnhā | jaiseṃ raghunāyaka mohi dīnhā ||
cūr̤āmani utāri taba dayaū | haraṣa sameta pavana-suta layaū ||

कहेउ तात अस मोर प्रनामा । सब प्रकार प्रभु पूरनकामा ॥
दीन दयाल बिरिदु सँभारी । हरहु नाथ मम सङ्कट भारी ॥

kaheu tāta asa mora pranāmā | saba prakāra prabhu pūranakāmā ||
dīna dayāla biridu sam̐bhārī | harahu nātha mama saṅkaṭa bhārī ||

तात सक्र-सुत कथा सुनाएहु । बान प्रताप प्रभुहि समुझाएहु ॥
मास दिवस महँ नाथ न आवा । तौ पुनि मोहि जियत नहिं पावा ॥

tāta sakra-suta kathā sunāehu | bāna pratāpa prabhuhi samujhāehu ||
māsa divasa maham̐ nātha na āvā | tau puni mohi jiyata nahiṃ pāvā ||

कहु कपि केहि बिधि राखौं प्राना । तुम्हहूँ तात कहत अब जाना ॥
तोहि देखि सीतलि भइ छाती । पुनि मो कहँ सो दिन सोइ राती ॥

kahu kapi kehi bidhi rākhauṃ prānā | tumhahūm̐ tāta kahata aba jānā ||
tohi dekhi sītali bhai chātī | puni mo kaham̐ so dina soi rātī ||