अध्याय 26: लंका दहन, विभीषण का घर बचा

देह बिसाल परम हरुआई । मन्दिर तेँ मन्दिर चढ़ धाई ॥
जरइ नगर भा लोग बिहाला । झपट लपट बहु कोटि कराला ॥

deha bisāla parama haruāī | mandira tem̐ mandira car̤ha dhāī ||
jarai nagara bhā loga bihālā | jhapaṭa lapaṭa bahu koṭi karālā ||

तात मातु हा सुनिय पुकारा । एहि अवसर को हमहिँ उबारा ॥
हम जो कहा यह कपि नहिं होई । बानर रूप धरें सुर कोई ॥

tāta mātu hā suniya pukārā | ehi avasara ko hamahim̐ ubārā ||
hama jo kahā yaha kapi nahiṃ hoī | bānara rūpa dhareṃ sura koī ||

साधु अवज्ञा कर फल ऐसा । जरइ नगर अनाथ कर जैसा ॥
जारा नगर निमिष एक माहीँ । एक बिभीषन कर गृह नाहीं ॥

sādhu avajñā kara phala aisā | jarai nagara anātha kara jaisā ||
jārā nagara nimiṣa eka māhīm̐ | eka bibhīṣana kara gṛha nāhīṃ ||

ता कर दूत अनल जेहिं सिरिजा । जरा न सो तेहि कारन गिरिजा ॥
उलटि पलटि लङ्का सब जारी । कूदि परा पुनि सिन्धु मँझारी ॥

tā kara dūta anala jehiṃ sirijā | jarā na so tehi kārana girijā ||
ulaṭi palaṭi laṅkā saba jārī | kūdi parā puni sindhu mam̐jhārī ||