अध्याय 11: त्रिजटा का लंका पतन का स्वप्न

त्रिजटा नाम राच्छसी एका । राम चरन रति निपुन बिबेका ॥
सबन्हौँ बोलि सुनायेसि सपना । सीतहि सेइ करहु हित अपना ॥

trijaṭā nāma rācchasī ekā | rāma carana rati nipuna bibekā ||
sabanhaum̐ boli sunāyesi sapanā | sītahi sei karahu hita apanā ||

सपनें बानर लङ्का जारी । जातुधान सेना सब मारी ॥
खर आरूढ़ नगन दससीसा । मुंडित सिर खंडित भुज बीसा ॥

sapaneṃ bānara laṅkā jārī | jātudhāna senā saba mārī ||
khara ārūr̤ha nagana dasasīsā | muṃḍita sira khaṃḍita bhuja bīsā ||

एहि बिधि सो दच्छिन दिसि जाई । लङ्का मनहुँ बिभीषन पाई ॥
नगर फिरी रघुबीर दोहाई । तब प्रभु सीता बोलि पठाई ॥

ehi bidhi so dacchina disi jāī | laṅkā manahum̐ bibhīṣana pāī ||
nagara phirī raghubīra dohāī | taba prabhu sītā boli paṭhāī ||

यह सपना मैं कहउँ पुकारी । होइहि सत्य गये दिन चारी ॥
तासु बचन सुनि ते सब डरीँ । जनक-सुता के चरनन्हि परीं ॥

yaha sapanā maiṃ kahaum̐ pukārī | hoihi satya gaye dina cārī ||
tāsu bacana suni te saba ḍarīm̐ | janaka-sutā ke carananhi parīṃ ||