अध्याय 12: सीता अग्नि माँगती हैं, मुद्रिका गिरती है

त्रिजटा सन बाली करजोरी । मातु बिपति सङ्गिनि तैँ मोरी ॥
तजउँ देह करु बेगि उपाई । दुसह बिरह अब नहिँ सहि जाई ॥

trijaṭā sana bālī karajorī | mātu bipati saṅgini taim̐ morī ||
tajaum̐ deha karu begi upāī | dusaha biraha aba nahim̐ sahi jāī ||

आनि काठ रचु चिता बनाई । मातु अनल पुनि देहि लगाई ॥
सत्य करहि मम प्रीति सयानी । सुनइ को स्रवन सूल सम बानी ॥

āni kāṭha racu citā banāī | mātu anala puni dehi lagāī ||
satya karahi mama prīti sayānī | sunai ko sravana sūla sama bānī ||

सुनत बचन पद गहि समुझाएसि । प्रभु प्रताप-बल-सुजस सुनायेसि ॥
निसि न अनल मिलु सुनु सुकुमारी । अस कहि सो निज भवन सिधारी ॥

sunata bacana pada gahi samujhāesi | prabhu pratāpa-bala-sujasa sunāyesi ||
nisi na anala milu sunu sukumārī | asa kahi so nija bhavana sidhārī ||

कह सीता बिधि भा प्रतिकूला । मिलिहि न पावक मिटिहि न सूला ॥
देखिअत प्रगट गगन अङ्गारा । अवनि न आवत एकउ तारा ॥

kaha sītā bidhi bhā pratikūlā | milihi na pāvaka miṭihi na sūlā ||
dekhiata pragaṭa gagana aṅgārā | avani na āvata ekau tārā ||

पावकमय ससि स्रवत न आगी । मानहुँ मोहि जानि हतभागी ॥
सुनहि बिनय मम बिटप असोका । सत्य नाम करु हरु मम सोका ॥

pāvakamaya sasi sravata na āgī | mānahum̐ mohi jāni hatabhāgī ||
sunahi binaya mama biṭapa asokā | satya nāma karu haru mama sokā ||

नूतन किसलय अनल समाना । देहि अगिनि तन करहि निदाना ॥
देखि परम बिरहाकुल सीता । सो छन कपिहि कलप सम बीता ॥

nūtana kisalaya anala samānā | dehi agini tana karahi nidānā ||
dekhi parama birahākula sītā | so chana kapihi kalapa sama bītā ||