अध्याय 77: देवताओं का हर्ष, लंका में मेघनाद का शोक

बिनु-प्रयास हनुमान उठायो । लङ्का-द्वार राखि पुनि आयो ॥
तासु मरन सुनि सुर गन्धर्बा । चढ़ि बिमान आये नभ सर्बा ॥

binu-prayāsa hanumāna uṭhāyo | laṅkā-dvāra rākhi puni āyo ||
tāsu marana suni sura gandharbā | car̤hi bimāna āye nabha sarbā ||

बरषि सुमन दुंदुभीं बजावहिँ । श्रीरघुबीर-बिमल-जस गावहिँ ॥
जय अनन्त जय जगदाधारा । तुम्ह प्रभु सब देवन्ह निस्तारा ॥

baraṣi sumana duṃdubhīṃ bajāvahim̐ | śrīraghubīra-bimala-jasa gāvahim̐ ||
jaya ananta jaya jagadādhārā | tumha prabhu saba devanha nistārā ||

अस्तुति करि सुर सिद्ध सिधाये । लछिमन कृपासिन्धु पहिँ आये ॥
सुत बध सुना दसानन जबहीं । मुरछित भयउ परेउ महि तबहीं ॥

astuti kari sura siddha sidhāye | lachimana kṛpāsindhu pahim̐ āye ||
suta badha sunā dasānana jabahīṃ | murachita bhayau pareu mahi tabahīṃ ||

मन्दोदरी रुदन कर भारी । उर ताड़न बहु भाँति पुकारी ॥
नगर लोग सब व्याकुल सेवा । सकल कहहिँ दसकन्धर पोचा ॥

mandodarī rudana kara bhārī | ura tār̤ana bahu bhām̐ti pukārī ||
nagara loga saba vyākula sevā | sakala kahahim̐ dasakandhara pocā ||