अध्याय 62: लक्ष्मण का जागना और कुम्भकर्ण का जगाया जाना

हरषि राम भेंटेउ हनुमाना । अति कृतग्य प्रभु परम-सुजाना ॥
तुरत बैद तब कीन्ह उपाई । उठि बैठे लछिमन हरषाई ॥

haraṣi rāma bheṃṭeu hanumānā | ati kṛtagya prabhu parama-sujānā ||
turata baida taba kīnha upāī | uṭhi baiṭhe lachimana haraṣāī ||

हृदयँ लाइ प्रभु भेंटेउ भ्राता । हरषे सकल भालु कपि-ब्राता ॥
कपि पुनि बैद तहाँ पहुँचावा । जेहि विधि तबहिं ताहि लइ आवा ॥

hṛdayam̐ lāi prabhu bheṃṭeu bhrātā | haraṣe sakala bhālu kapi-brātā ||
kapi puni baida tahām̐ pahum̐cāvā | jehi vidhi tabahiṃ tāhi lai āvā ||

यह वृत्तान्त दसानन सुनेऊ । अति बिषअद पुनि पुनि सिर धुनेऊ ॥
व्याकुल कुम्भकरन पहिँ आवा । बिबिध जतन करि ताहि जगावा ॥

yaha vṛttānta dasānana suneū | ati biṣaada puni puni sira dhuneū ||
vyākula kumbhakarana pahim̐ āvā | bibidha jatana kari tāhi jagāvā ||

जागा निसिचर देखिय कैसा । मानहुँ काल देह धरि बैसा ॥
कुम्भकरन बूझा कहु भाई । काहे तव मुख रहे सुखाई ॥

jāgā nisicara dekhiya kaisā | mānahum̐ kāla deha dhari baisā ||
kumbhakarana būjhā kahu bhāī | kāhe tava mukha rahe sukhāī ||

कथा कही सब तेहिं अभिमानी । जेहि प्रकार सीता हरि आनी ॥
तात कपिन्ह सब निसिचर मारे । महा-महा-जोधा सङ्घारे ॥

kathā kahī saba tehiṃ abhimānī | jehi prakāra sītā hari ānī ||
tāta kapinha saba nisicara māre | mahā-mahā-jodhā saṅghāre ||

दुर्मुख सुररिपु मनुज अहारी । भट अतिकाय अकम्पन भारी ॥
अपर महोदर आदिक बीरा । परे समर महि सब रनधीरा ॥

durmukha suraripu manuja ahārī | bhaṭa atikāya akampana bhārī ||
apara mahodara ādika bīrā | pare samara mahi saba ranadhīrā ||