अध्याय 49: माल्यवान का अपमान, मेघनाद का प्रण

परिहरि बयर देहु बैदेही । भजहु कृपानिधि परम सनेही ॥
ताके बचन बान सम लागे । करिआ मुख करि जाहि अभागे ॥

parihari bayara dehu baidehī | bhajahu kṛpānidhi parama sanehī ||
tāke bacana bāna sama lāge | kariā mukha kari jāhi abhāge ||

बूढ़ भएसि न त मरतेउँ तोही । अब जनि नयन देखावसि मोही ॥
तेहि अपने मन अस अनुमाना । बध्यो चहत एहि कृपानिधाना ॥

būr̤ha bhaesi na ta marateum̐ tohī | aba jani nayana dekhāvasi mohī ||
tehi apane mana asa anumānā | badhyo cahata ehi kṛpānidhānā ||

सो उठि गयउ कहत दुर्बादा । तब सकोप बोलेउ घननादा ॥
कौतुक प्रात देखिअहु मोरा । करिहउँ बहुत कहउँ का थोरा ॥

so uṭhi gayau kahata durbādā | taba sakopa boleu ghananādā ||
kautuka prāta dekhiahu morā | karihaum̐ bahuta kahaum̐ kā thorā ||

सुनि सुत बचन भरोसा आवा । प्रीति समेत अङ्क बैठावा ॥
करत बिचार भयउ भिनुसारा । लागे कपि पुनि चहूँ दुआरा ॥

suni suta bacana bharosā āvā | prīti sameta aṅka baiṭhāvā ||
karata bicāra bhayau bhinusārā | lāge kapi puni cahūm̐ duārā ||

कोपि कपिन्ह दुर्घट-गढ़ घेरा । नगर कोलाहल भयउ घनेरा ॥
बिबिधायुध-धर निसिचर धाये । गढ़ ते पर्वत-सिखर ढहाये ॥

kopi kapinha durghaṭa-gar̤ha gherā | nagara kolāhala bhayau ghanerā ||
bibidhāyudha-dhara nisicara dhāye | gar̤ha te parvata-sikhara ḍhahāye ||