अध्याय 45: मारे गए राक्षस भी राम के धाम गए

महा महा मुखिआ जे पावहिं । ते पद गहि प्रभु पास चलावहिं ॥
कहइ बिभीषन तिन्ह के नामा । देहिँ राम तिन्हहूँ निज धामा ॥

mahā mahā mukhiā je pāvahiṃ | te pada gahi prabhu pāsa calāvahiṃ ||
kahai bibhīṣana tinha ke nāmā | dehim̐ rāma tinhahūm̐ nija dhāmā ||

खल मनुजाद द्विजामिष-भोगी । पावहिं गति जो जाचत जोगी ॥
उमा राम मृदुचित करुनाकर । बैर-भाव सुमिरत मोहि निसिचर ॥

khala manujāda dvijāmiṣa-bhogī | pāvahiṃ gati jo jācata jogī ||
umā rāma mṛducita karunākara | baira-bhāva sumirata mohi nisicara ||

देहिँ परम-गति सो जियँ जानी । अस कृपालु को कहहु भवानी ॥
अस प्रभु सुनि न भजहिँ भ्रम त्यागी । नर मति-मन्द ते परम अभागी ॥

dehim̐ parama-gati so jiyam̐ jānī | asa kṛpālu ko kahahu bhavānī ||
asa prabhu suni na bhajahim̐ bhrama tyāgī | nara mati-manda te parama abhāgī ||

अङ्गद अरु हनुमन्त प्रबेसा । कीन्ह दुर्ग अस कह अवधेसा ॥
लंकाँ दोउ कपि सोहहिं कैसें । मथहि सिन्धु दुइ मन्दर जैसें ॥

aṅgada aru hanumanta prabesā | kīnha durga asa kaha avadhesā ||
laṃkām̐ dou kapi sohahiṃ kaiseṃ | mathahi sindhu dui mandara jaiseṃ ||