अध्याय 113: इन्द्र की स्तुति और भक्ति की याचना

जय राम सोभा-धाम । दायक प्रनत बिस्राम ।
धृत त्रोन बर सर चाप । भुजदंड प्रबल प्रताप ॥
जय दूषनारि खरारि । मर्दन-निसाचर-धारि ।
यह दुष्ट मारेउ नाथ । भये देव सकल सनाथ ॥

jaya rāma sobhā-dhāma | dāyaka pranata bisrāma |
dhṛta trona bara sara cāpa | bhujadaṃḍa prabala pratāpa ||
jaya dūṣanāri kharāri | mardana-nisācara-dhāri |
yaha duṣṭa māreu nātha | bhaye deva sakala sanātha ||

जय हरन धरनी भार । महिमा उदार अपार ।
जय रावनारि कृपाल । किए जातुधान बिहाल ॥
लंकेस अति बल गर्ब । किए बस्य सुर गंधर्ब ।
मुनि सिद्ध नर खग नाग । हठि पन्थ सब कें लाग ॥

jaya harana dharanī bhāra | mahimā udāra apāra |
jaya rāvanāri kṛpāla | kie jātudhāna bihāla ||
laṃkesa ati bala garba | kie basya sura gaṃdharba |
muni siddha nara khaga nāga | haṭhi pantha saba keṃ lāga ||

घर-द्रोह-रत अति दुष्ट । पायो से फल पापिष्ट ।
अब सुनहु दीन दयाल । राजीव नयन-बिसाल ॥
मोहि रहा अति अभिमान । नहिँ कोउ मोहि समान ।
अब देखि प्रभु-पद-कञ्ज । गत मान-प्रद-दुख-पुञ्ज ॥

ghara-droha-rata ati duṣṭa | pāyo se phala pāpiṣṭa |
aba sunahu dīna dayāla | rājīva nayana-bisāla ||
mohi rahā ati abhimāna | nahim̐ kou mohi samāna |
aba dekhi prabhu-pada-kañja | gata māna-prada-dukha-puñja ||

कोउ ब्रह्म निर्गुन ध्याव । अव्यक्त जेहि श्रुति गाव ।
मोहि भाव कोसल भूप । श्रीराम सगुन सरूप ॥
बैदेहि अनुज समेत । मम हृदयँ करहु निकेत ।
मोहि जानिये निज दास । दे भक्ति रमा-निवास ॥

kou brahma nirguna dhyāva | avyakta jehi śruti gāva |
mohi bhāva kosala bhūpa | śrīrāma saguna sarūpa ||
baidehi anuja sameta | mama hṛdayam̐ karahu niketa |
mohi jāniye nija dāsa | de bhakti ramā-nivāsa ||

दे भक्ति रमानिवास त्रास हरन सरन सुख दायकं ।
सुख-धाम राम नमामि काम अनेक छबि रघुनायकं ॥
सुर-वृन्द-रञ्जन द्वन्द भञ्जन, मनुज तनु अतुलितबलं ।
ब्रह्मादि सङ्कर सेब्य राम नमामि करुना-कोमलं ॥

de bhakti ramānivāsa trāsa harana sarana sukha dāyakaṃ |
sukha-dhāma rāma namāmi kāma aneka chabi raghunāyakaṃ ||
sura-vṛnda-rañjana dvanda bhañjana, manuja tanu atulitabalaṃ |
brahmādi saṅkara sebya rāma namāmi karunā-komalaṃ ||