अध्याय 103: रावण का अन्त, उसका तेज प्रभु में लीन

लायक एक नाभि सर सोखा । अपर लगे भुज सिर करि रोषा ॥
लै सिर बाहु चले नाराचा । सिर-भुज हीन रुंड महि नाचा ॥

lāyaka eka nābhi sara sokhā | apara lage bhuja sira kari roṣā ||
lai sira bāhu cale nārācā | sira-bhuja hīna ruṃḍa mahi nācā ||

धरनि धसइ पर धाव प्रचंडा । तब सर हति प्रभु कृत दुइ खंडा ॥
गर्जेउ मरत घोर रव भारी । कहाँ राम रन भयउँ पचारी ॥

dharani dhasai para dhāva pracaṃḍā | taba sara hati prabhu kṛta dui khaṃḍā ||
garjeu marata ghora rava bhārī | kahām̐ rāma rana bhayaum̐ pacārī ||

डोली भूमि गिरत दसकन्धर । छुभित सिन्धु सरि दिग्गज भूधर ॥
धरनि परेउ दोउ खंड बढ़ाई । चापि भालु मर्कट समुदाई ॥

ḍolī bhūmi girata dasakandhara | chubhita sindhu sari diggaja bhūdhara ||
dharani pareu dou khaṃḍa bar̤hāī | cāpi bhālu markaṭa samudāī ||

मन्दोदरि आगें भुज सीसा । धरि सर चले जहाँ जगदीसा ॥
प्रविसे सब निषङ्ग महँ जाई । देखि सुरन्ह दुंदुभीं बजाई ॥

mandodari āgeṃ bhuja sīsā | dhari sara cale jahām̐ jagadīsā ||
pravise saba niṣaṅga maham̐ jāī | dekhi suranha duṃdubhīṃ bajāī ||

तासु तेज समान प्रभु आनन । हरषे देखि सम्भु चतुरानन ॥
जय जय धुनि पूरी ब्रह्मंडा । जय रघुबीर प्रबल भुजदंडा ॥

tāsu teja samāna prabhu ānana | haraṣe dekhi sambhu caturānana ||
jaya jaya dhuni pūrī brahmaṃḍā | jaya raghubīra prabala bhujadaṃḍā ||

बरषहिँ सुमन देव-सुनि-बृन्दा । जय कृपाल जय जयति मुकुंदा ॥

baraṣahim̐ sumana deva-suni-bṛndā | jaya kṛpāla jaya jayati mukuṃdā ||