अध्याय 101: रावण की अन्तिम माया का नाश

जब कीन्ह तेहिं पाखंड । भए प्रगट जन्तु प्रचंड ।
बेताल भूत पिसाच । कर धरें धनु नाराच ॥
जोगिनि गहें करबाल । एक हाथ मनुज-कपाल ।
करि सद्य सोनित पान । नाचहिँ कहिँ बहु गान ॥

jaba kīnha tehiṃ pākhaṃḍa | bhae pragaṭa jantu pracaṃḍa |
betāla bhūta pisāca | kara dhareṃ dhanu nārāca ||
jogini gaheṃ karabāla | eka hātha manuja-kapāla |
kari sadya sonita pāna | nācahim̐ kahim̐ bahu gāna ||

धरु मारू बोलहिँ घोर । रहि पूरि धुनि चहुँ और ।
मुख बाइ धावहिँ खान । तब लगे कीस परान ॥
जहँ जाहिँ मर्कट भागि । तहँ धरत देखहिँ आगि ।
भये बिकल बानर भालु । पुनि लाग बरषै बालु ॥

dharu mārū bolahim̐ ghora | rahi pūri dhuni cahum̐ aura |
mukha bāi dhāvahim̐ khāna | taba lage kīsa parāna ||
jaham̐ jāhim̐ markaṭa bhāgi | taham̐ dharata dekhahim̐ āgi |
bhaye bikala bānara bhālu | puni lāga baraṣai bālu ||

जहँ तहँ थकित करि कीस । गर्जेउ बहुरि दससीस ।
लछिमन कपीस समेत । भये सकल बीर अचेत ॥
हा राम हा रघुनाथ । कहि सुभट मीजहिँ हाथ ।
एहि बिधि सकल बल तोरि । तेहिं कीन्ह कपट बहोरि ॥

jaham̐ taham̐ thakita kari kīsa | garjeu bahuri dasasīsa |
lachimana kapīsa sameta | bhaye sakala bīra aceta ||
hā rāma hā raghunātha | kahi subhaṭa mījahim̐ hātha |
ehi bidhi sakala bala tori | tehiṃ kīnha kapaṭa bahori ||

प्रगटेसि बिपुल हनुमान । धाये गये पाषाण ।
तिन्ह राम घेरे जाइ । चहुँ दिसि बरूथ बनाइ ॥
मारहु धरहु जनि जाइ । कटकटहिँ पूँछ उठाइ ।
दहँ-दिसि लंगूर बिराज । तेहिं मध्य कोसल राज ॥

pragaṭesi bipula hanumāna | dhāye gaye pāṣāṇa |
tinha rāma ghere jāi | cahum̐ disi barūtha banāi ||
mārahu dharahu jani jāi | kaṭakaṭahim̐ pūm̐cha uṭhāi |
daham̐-disi laṃgūra birāja | tehiṃ madhya kosala rāja ||

तेहिं मध्य कोसलराज सुन्दर, स्याम तनु सोभा लही ।
जनु इन्द्रधनुष अनेक की बर, बारि तुङ्ग तमालही ॥
प्रभु देखि हरष बिषाद उर सुर, बढ़त जय जय जय करी ।
रघुबीर एकहि तीर कोपि निमेष महँ माया हरी ॥

tehiṃ madhya kosalarāja sundara, syāma tanu sobhā lahī |
janu indradhanuṣa aneka kī bara, bāri tuṅga tamālahī ||
prabhu dekhi haraṣa biṣāda ura sura, bar̤hata jaya jaya jaya karī |
raghubīra ekahi tīra kopi nimeṣa maham̐ māyā harī ||

माया बिगत कपि भालु हरषे, बिटप गिरि गहि सब फिरे ।
सर निकर छाड़े राम रावन, बाहु-सिर पुनि महि गिरे ॥
श्रीराम रावन समर चरित अनेक कल्प जो गावहीँ ।
सत सेन सारद निगम कबि तेउ, तदपि पार न पावहीं ॥

māyā bigata kapi bhālu haraṣe, biṭapa giri gahi saba phire |
sara nikara chār̤e rāma rāvana, bāhu-sira puni mahi gire ||
śrīrāma rāvana samara carita aneka kalpa jo gāvahīm̐ |
sata sena sārada nigama kabi teu, tadapi pāra na pāvahīṃ ||