अध्याय 30: जाम्बवान का हनुमान को बल स्मरण कराना

अङ्गद कहइ जाउँ मैं पारा । जियँ संसय कछु फिरती बारा ॥
जामवन्त कह तुम्ह सब लायक । पठइअ किमि सब ही कर नायक ॥

aṅgada kahai jāum̐ maiṃ pārā | jiyam̐ saṃsaya kachu phiratī bārā ||
jāmavanta kaha tumha saba lāyaka | paṭhaia kimi saba hī kara nāyaka ||

कहइ रीछपति सुनु हनुमाना । का चुप साधि रहेहु बलवाना ॥
पवन-तनय बल पवन समाना । बुधि-बिबेक-बिज्ञान-निधाना ॥

kahai rīchapati sunu hanumānā | kā cupa sādhi rahehu balavānā ||
pavana-tanaya bala pavana samānā | budhi-bibeka-bijñāna-nidhānā ||

कवन से काज कठिन जग माहीं । जो नहिँ होइ तात तुम्ह पाहीं ॥
राम-काज-लगि तव अवतारा । सुनतहिं भयउ पर्वताकारा ॥

kavana se kāja kaṭhina jaga māhīṃ | jo nahim̐ hoi tāta tumha pāhīṃ ||
rāma-kāja-lagi tava avatārā | sunatahiṃ bhayau parvatākārā ||

कनक-बरन-तन तेज बिराजा । मानहुँ अपर गिरिन्ह, कर राजा ॥
सिंहनाद करि बारहिँ-बारा । लीलहि नाषउँ जलधि खारा ॥

kanaka-barana-tana teja birājā | mānahum̐ apara girinha, kara rājā ||
siṃhanāda kari bārahim̐-bārā | līlahi nāṣaum̐ jaladhi khārā ||

सहित सहाय रावनहि मारी । आनउँ इहाँ त्रिकूट उपारी ॥
जामवन्त मैं पूछउँ तोही । उचित सिखावन दीजहु मोही ॥

sahita sahāya rāvanahi mārī | ānaum̐ ihām̐ trikūṭa upārī ||
jāmavanta maiṃ pūchaum̐ tohī | ucita sikhāvana dījahu mohī ||

एतना करहु तात तुम्ह जाई । सीतहि देखि कहहु सुधि आई ॥
तब निज-भुज-बल राजिव नैना । कौतुक लागि सङ्ग कपि-सेना ॥

etanā karahu tāta tumha jāī | sītahi dekhi kahahu sudhi āī ||
taba nija-bhuja-bala rājiva nainā | kautuka lāgi saṅga kapi-senā ||