अध्याय 26: सागर-तट पर निराशा और जाम्बवान का उपदेश

इहाँ बिचारहिं कपि मन माहीं । बीती अवधि काज कछु नाहीँ ॥
सब मिलि कहहिं परसपर बाता । बिनु सुधि लएँ करब का भ्राता ॥

ihām̐ bicārahiṃ kapi mana māhīṃ | bītī avadhi kāja kachu nāhīm̐ ||
saba mili kahahiṃ parasapara bātā | binu sudhi laem̐ karaba kā bhrātā ||

कह अङ्गद लोचन भरि बारी । दुहुँ प्रकार भइ मृत्यु हमारी ॥
इहाँ न सुधि सीता के पाई । उहाँ गये मारिहि कपिराई ॥

kaha aṅgada locana bhari bārī | duhum̐ prakāra bhai mṛtyu hamārī ||
ihām̐ na sudhi sītā ke pāī | uhām̐ gaye mārihi kapirāī ||

पिता बधे पर मारत मोही । राखा राम निहोर न ओही ॥
पुनि पुनि अङ्गद कह सब पाहीँ । मरन भयउ कछु संसय नाहीं ॥

pitā badhe para mārata mohī | rākhā rāma nihora na ohī ||
puni puni aṅgada kaha saba pāhīm̐ | marana bhayau kachu saṃsaya nāhīṃ ||

अङ्गद बचन सुनत कपि बीरा । बोलि न सकहिँ नयन बह नीरा ॥
छन एक सोच मगन होइ रहे । पुनि अस बचन कहत सब भए ॥

aṅgada bacana sunata kapi bīrā | boli na sakahim̐ nayana baha nīrā ||
chana eka soca magana hoi rahe | puni asa bacana kahata saba bhae ||

हम सीता कै सुधि लिन्हें बिना । नहिं जैंहैं जुबराज प्रबीना ॥
अस कहि लवन-सिन्धु-तट जाई । बैठे कपि सब दर्भ डसाई ॥

hama sītā kai sudhi linheṃ binā | nahiṃ jaiṃhaiṃ jubarāja prabīnā ||
asa kahi lavana-sindhu-taṭa jāī | baiṭhe kapi saba darbha ḍasāī ||

जामवन्त अङ्गद दुख देखी । कही कथा उपदेस बिसेखी ॥
तात राम कह नर जनि मानहु । निर्गुन ब्रह्म अजित अज जानहु ॥

jāmavanta aṅgada dukha dekhī | kahī kathā upadesa bisekhī ||
tāta rāma kaha nara jani mānahu | nirguna brahma ajita aja jānahu ||

हम सब सेवक अति-बड़ भागी । सन्तत सगुन-ब्रह्म-अनुरागी ॥

hama saba sevaka ati-bar̤a bhāgī | santata saguna-brahma-anurāgī ||