अध्याय 12: राम-सा हितैषी नहीं; प्रवर्षण पर वर्षावास

उमा राम सम हित जग माहीं । गुरु पितु मातु बन्धु प्रभु नाहीँ ॥
सुर नर मुनि सब कै यह रीती । स्वारथ लागि करहिं सब प्रीती ॥

umā rāma sama hita jaga māhīṃ | guru pitu mātu bandhu prabhu nāhīm̐ ||
sura nara muni saba kai yaha rītī | svāratha lāgi karahiṃ saba prītī ||

बालि त्रास ब्याकुल दिन राती । तन बहु ब्रन चिंताँ जर छाती ॥
सोइ सुग्रीव कीन्ह कपिराऊ । अति कृपाल रघुबीर सुभाऊ ॥

bāli trāsa byākula dina rātī | tana bahu brana ciṃtām̐ jara chātī ||
soi sugrīva kīnha kapirāū | ati kṛpāla raghubīra subhāū ||

जानतहूँ अस प्रभु परिहरहीं । काहे न बिपति-जाल नर परहीं ॥
पुनि सुग्रीवहिं लीन्ह बोलाई । बहु प्रकार नृप-नीति सिखाई ॥

jānatahūm̐ asa prabhu pariharahīṃ | kāhe na bipati-jāla nara parahīṃ ||
puni sugrīvahiṃ līnha bolāī | bahu prakāra nṛpa-nīti sikhāī ||

कह प्रभु सुनु सुग्रीव हरीसा । पुर न जाउँ दस-चारि बरीसा ॥
गत ग्रीषम बरषा-रितु आई । रहिहउँ निकट सैल पर छाई ॥

kaha prabhu sunu sugrīva harīsā | pura na jāum̐ dasa-cāri barīsā ||
gata grīṣama baraṣā-ritu āī | rahihaum̐ nikaṭa saila para chāī ||

अङ्गद सहित करहु तुम्ह राजू । सन्तत हृदय धरेहु मम काजू ॥
जब सुग्रीव भवन फिरि आये । राम प्रबरषन गिरि पर छाये ॥

aṅgada sahita karahu tumha rājū | santata hṛdaya dharehu mama kājū ||
jaba sugrīva bhavana phiri āye | rāma prabaraṣana giri para chāye ||