अध्याय 75: सती वियोग के बाद शिव का वैराग्य

अस तप काहु न कीन्ह भवानी । भये अनेक धीर मुनि ज्ञानी ॥
अब उर धरहु ब्रह्म-बर-बानी । सत्य सदा सन्तत सुचि जानी ॥

asa tapa kāhu na kīnha bhavānī | bhaye aneka dhīra muni jñānī ||
aba ura dharahu brahma-bara-bānī | satya sadā santata suci jānī ||

आवै पिता बोलावन जबहीं । हठ परिहरि घर जाएहु तबहीं ॥
मिलहिँ तुम्हहिँ जब सप्त-रिषीसा । जानेहु तब प्रमान बागीसा ॥

āvai pitā bolāvana jabahīṃ | haṭha parihari ghara jāehu tabahīṃ ||
milahim̐ tumhahim̐ jaba sapta-riṣīsā | jānehu taba pramāna bāgīsā ||

सुनत गिरा विधि गगन बखानी । पुलक गात गिरिजा हरषानी ॥
उमा चरित सुन्दर मैं गावा । सुनहु सम्भु कर चरित सुहावा ॥

sunata girā vidhi gagana bakhānī | pulaka gāta girijā haraṣānī ||
umā carita sundara maiṃ gāvā | sunahu sambhu kara carita suhāvā ||

जब तेँ सती जाइ तनु त्यागा । तब तेँ सिव-मन भयउ बिरागा ॥
जपहिँ सदा रघुनायक-नामा । जहँ तहँ सुनहिँ राम-गुन-ग्रामा ॥

jaba tem̐ satī jāi tanu tyāgā | taba tem̐ siva-mana bhayau birāgā ||
japahim̐ sadā raghunāyaka-nāmā | jaham̐ taham̐ sunahim̐ rāma-guna-grāmā ||