अध्याय 68: माता पिता का शोक, उमा का हर्ष

सुनि मुनि-गिरा सत्य जियँ जानी । दुख-दम्पतिहि उमा-हरषानी ॥
नारदहू यह भेद न जाना । दसा एक समुझब बिलगाना ॥

suni muni-girā satya jiyam̐ jānī | dukha-dampatihi umā-haraṣānī ||
nāradahū yaha bheda na jānā | dasā eka samujhaba bilagānā ||

सकल सखीं गिरिजा गिरि मैना । पुलक सरीर भरे जल नैना ॥
होइ न मृषा देवरिषि भाखा । उमा सो वचन हृदयँ धरि राखा ॥

sakala sakhīṃ girijā giri mainā | pulaka sarīra bhare jala nainā ||
hoi na mṛṣā devariṣi bhākhā | umā so vacana hṛdayam̐ dhari rākhā ||

उपजेउ सिव-पद-कमल सनेहू । मिलन कठिन मन भा मन सन्देहू ॥
जानि कुअवसर प्रीति दुराई । सखी-उछङ्ग बैठि पुनि जाई ॥

upajeu siva-pada-kamala sanehū | milana kaṭhina mana bhā mana sandehū ||
jāni kuavasara prīti durāī | sakhī-uchaṅga baiṭhi puni jāī ||

झूठि न होइ देवरिषि बानी । सोचहिँ दम्पति सखीं सयानी ॥
उर धरि धीर कहइ गिरिराऊ । कहहु नाथ का करिय उपाऊ ॥

jhūṭhi na hoi devariṣi bānī | socahim̐ dampati sakhīṃ sayānī ||
ura dhari dhīra kahai girirāū | kahahu nātha kā kariya upāū ||