अध्याय 67: नारद द्वारा पार्वती का भाग्य कथन

कह मुनि बिहँसि गूढ मृदु बानी । सुता तुम्हारि सकल-गुन-खानी ॥
सुन्दर सहज सुसील सयानी । नाम उमा अम्बिका भवानी ॥

kaha muni biham̐si gūḍha mṛdu bānī | sutā tumhāri sakala-guna-khānī ||
sundara sahaja susīla sayānī | nāma umā ambikā bhavānī ||

सब लच्छन-सम्पन्न कुमारी । होइहि सन्तत पियहि पियारी ॥
सदा अचल एहि कर अहिवाता । एहि तेँ जस पैहहिं पितु-माता ॥

saba lacchana-sampanna kumārī | hoihi santata piyahi piyārī ||
sadā acala ehi kara ahivātā | ehi tem̐ jasa paihahiṃ pitu-mātā ||

होइहि पूज्य सकल जग माहीं । एहि सेवत कछु दुर्लभ नाहीँ ॥
एहि कर नाम सुमिरि संसारा । तिय चढ़हहिं पतिव्रत असि धारा ॥

hoihi pūjya sakala jaga māhīṃ | ehi sevata kachu durlabha nāhīm̐ ||
ehi kara nāma sumiri saṃsārā | tiya car̤hahahiṃ pativrata asi dhārā ||

सैल सुलच्छन सुता तुम्हारी । सुनहु जे अब अवगुन दुइ-चारी ॥
अगुन अमान मातु-पितु हीना । उदासीन सब संसय छीना ॥

saila sulacchana sutā tumhārī | sunahu je aba avaguna dui-cārī ||
aguna amāna mātu-pitu hīnā | udāsīna saba saṃsaya chīnā ||