अध्याय 57: शिव का मौन संकल्प

तब सङ्कर प्रभु-पद सिर नावा । सुमिरत राम हृदयँ अस आवा ॥
एहिं तन सतिहि भेँट मोहि नाहीँ । सिव सङ्कल्प कीन्ह मन माहीं ॥

taba saṅkara prabhu-pada sira nāvā | sumirata rāma hṛdayam̐ asa āvā ||
ehiṃ tana satihi bhem̐ṭa mohi nāhīm̐ | siva saṅkalpa kīnha mana māhīṃ ||

अस बिचारि सङ्कर मतिधीरा । चले भवन सुमिरत रघुबीरा ॥
चलत गगन भइ गिरा सुहाई । जय महेस भलि भगति दिढ़ाई ॥

asa bicāri saṅkara matidhīrā | cale bhavana sumirata raghubīrā ||
calata gagana bhai girā suhāī | jaya mahesa bhali bhagati dir̤hāī ||

अस पन तुम्ह बिनु करइ को आना । राम भगत समरथ भगवाना ॥
सुनि नभ-गिरा सती उर सोचा । पूछा सिवहि समेत सकोचा ॥

asa pana tumha binu karai ko ānā | rāma bhagata samaratha bhagavānā ||
suni nabha-girā satī ura socā | pūchā sivahi sameta sakocā ||

कीन्ह कवन पन कहहु कृपाला । सत्य-धाम प्रभु दीनदयाला ॥
जदपि सतीं पूछा बहु भाँती । तदपि न कहेउ त्रिपुर-आराती ॥

kīnha kavana pana kahahu kṛpālā | satya-dhāma prabhu dīnadayālā ||
jadapi satīṃ pūchā bahu bhām̐tī | tadapi na kaheu tripura-ārātī ||