अध्याय 43: जल के गुण और कथा के ढाँचे की ओर

आरति बिनय दीनता मोरी । लघुता ललित सुबारि न खोरी ॥
अदभुत सलिल सुनत गुनकारी । आस पिआस मनोमल-हारी ॥

ārati binaya dīnatā morī | laghutā lalita subāri na khorī ||
adabhuta salila sunata gunakārī | āsa piāsa manomala-hārī ||

राम सुप्रेमहि पोषत पानी । हरत सकल कलि-कलुष गलानी ॥
भव स्रम सोषक तोषक तोषा । समन दुरित दुख दारिद दोषा ॥

rāma supremahi poṣata pānī | harata sakala kali-kaluṣa galānī ||
bhava srama soṣaka toṣaka toṣā | samana durita dukha dārida doṣā ||

काम कोह मद मोह नसावन । बिमल बिबेक बिराग बढ़ावन ॥
सादर मज्जन पान किये तेँ । मिटिहि पाप परिताप हिये तेँ ॥

kāma koha mada moha nasāvana | bimala bibeka birāga bar̤hāvana ||
sādara majjana pāna kiye tem̐ | miṭihi pāpa paritāpa hiye tem̐ ||

जिन्ह एहि बारि न मानस धोये । ते कायर कलिकाल बिगोये ॥
तृषित निरखि रबि-कर-भव-बारी । फिरिहहिँ मृग जिमि जीव दुखारी ॥

jinha ehi bāri na mānasa dhoye | te kāyara kalikāla bigoye ||
tṛṣita nirakhi rabi-kara-bhava-bārī | phirihahim̐ mṛga jimi jīva dukhārī ||