अध्याय 360: कंगन खुले, विश्वामित्र की विदाई

सुदिन सोधि कल कङ्कन छौरे । मङ्गल मोद बिनोद न थोरे ॥
नित नव सुख सुर देखि सिहाहीं । अवध जनम जाचहिँ बिधि पाहीं ॥

sudina sodhi kala kaṅkana chaure | maṅgala moda binoda na thore ||
nita nava sukha sura dekhi sihāhīṃ | avadha janama jācahim̐ bidhi pāhīṃ ||

बिस्वामित्र चलन नित चहहीँ । राम-सप्रेम-विनय-बस रहहीँ ॥
दिन दिन सयगुन भूपति भाऊ । देखि सराह महा-मुनि-राज ॥

bisvāmitra calana nita cahahīm̐ | rāma-saprema-vinaya-basa rahahīm̐ ||
dina dina sayaguna bhūpati bhāū | dekhi sarāha mahā-muni-rāja ||

माँगत बिदा राउ अनुरागे । सुतन्ह समेत ठाढ़ भे आगे ॥
नाथ सकल सम्पदा तुम्हारी । मैं सेवक समेत सुत नारी ॥

mām̐gata bidā rāu anurāge | sutanha sameta ṭhār̤ha bhe āge ||
nātha sakala sampadā tumhārī | maiṃ sevaka sameta suta nārī ||

करब सदा लरिकनः पर छोहू । दरसन देत रहब मुनि मोहू ॥
अस कहि राउ सहित सुत रानी । परेउ चरन मुख आव न बानी ॥

karaba sadā larikanaḥ para chohū | darasana deta rahaba muni mohū ||
asa kahi rāu sahita suta rānī | pareu carana mukha āva na bānī ||

दीन्हि असीस बिप्र बहु भाँती । चले न प्रीति रीति-कहि जाती ॥
राम सप्रेम सङ्ग सब भाई । आयसु पाई फिरे पहुँचाई ॥

dīnhi asīsa bipra bahu bhām̐tī | cale na prīti rīti-kahi jātī ||
rāma saprema saṅga saba bhāī | āyasu pāī phire pahum̐cāī ||