अध्याय 35: रामचरितमानस नाम क्यों पड़ा

दरस परस मज्जन अरु पाना । हरई पाप कह बेद पुराना ॥
नदी पुनीत अमित महिमा अति । कहि न सकइ सारद बिमलमति ॥

darasa parasa majjana aru pānā | haraī pāpa kaha beda purānā ||
nadī punīta amita mahimā ati | kahi na sakai sārada bimalamati ||

राम धामदा पुरी सुहावनि । लोक समस्त विदित अति पावनि ॥
चारि खानि जग जीव अपारा । अवध तजे तन नहिँ संसारा ॥

rāma dhāmadā purī suhāvani | loka samasta vidita ati pāvani ||
cāri khāni jaga jīva apārā | avadha taje tana nahim̐ saṃsārā ||

सब बिधि पुरी मनोहर जानी । सकल सिद्धि प्रद मङ्गल खानी ॥
बिमल कथा कर कीन्ह अरम्भा । सुनत नसाहिँ काम मद दम्भा ॥

saba bidhi purī manohara jānī | sakala siddhi prada maṅgala khānī ||
bimala kathā kara kīnha arambhā | sunata nasāhim̐ kāma mada dambhā ||

रामचरितमानस एहि नामा । सुनत स्रवन पाइअ बिस्रामा ॥
मन करि विषय अनल बन जरई । होइ सुखी जौँ एहिं सर परई ॥

rāmacaritamānasa ehi nāmā | sunata sravana pāia bisrāmā ||
mana kari viṣaya anala bana jaraī | hoi sukhī jaum̐ ehiṃ sara paraī ||

रामचरितमानस मुनि भावन । बिरचेउ सम्भु सुहावन पावन ॥
त्रिबिध दोष दुख दारिद दावन । कलि कुचालि कुलि कलुष नसावन ॥

rāmacaritamānasa muni bhāvana | biraceu sambhu suhāvana pāvana ||
tribidha doṣa dukha dārida dāvana | kali kucāli kuli kaluṣa nasāvana ||

रचि महेस निज मानस राखा । पाइ सुसमउ सिवा सन भाखा ॥
तातें रामचरितमानस बर । धरेउ नाम हियँ हेरि हरषि हर ॥

raci mahesa nija mānasa rākhā | pāi susamau sivā sana bhākhā ||
tāteṃ rāmacaritamānasa bara | dhareu nāma hiyam̐ heri haraṣi hara ||

कहउँ कथा सोइ सुखद सुहाई । सादर सुनहु सजन मन लाई ॥

kahaum̐ kathā soi sukhada suhāī | sādara sunahu sajana mana lāī ||