अध्याय 36: मानस सरोवर कैसे भरा

सम्भु प्रसाद सुमति हियँ हुलसी । रामचरितमानस कबि तुलसी ॥
करइ मनोहर मति अनुहारी । सुजन सुचित सुनि लेहु सुधारी ॥

sambhu prasāda sumati hiyam̐ hulasī | rāmacaritamānasa kabi tulasī ||
karai manohara mati anuhārī | sujana sucita suni lehu sudhārī ||

सुमति भूमि थल हृदय अगाधू । बेद पुरान उदधि घन साधू ॥
बरषहिं राम सुजस घर बारी । मधुर मनोहर मङ्गलकारी ॥

sumati bhūmi thala hṛdaya agādhū | beda purāna udadhi ghana sādhū ||
baraṣahiṃ rāma sujasa ghara bārī | madhura manohara maṅgalakārī ||

लीला सगुन जो कहहिँ बखानी । सोइ स्वच्छता करई मल हानी ॥
प्रेम भगति जो बरनि न जाई । सोइ मधुरता सुसीतलताई ॥

līlā saguna jo kahahim̐ bakhānī | soi svacchatā karaī mala hānī ||
prema bhagati jo barani na jāī | soi madhuratā susītalatāī ||

सो जल सुकृत-सालि हित होई । राम भगत जन जीवन सोई ॥
मेधा महि गत से जल पावन । सकिलि स्रवन मग चलेउ सुहावन ॥

so jala sukṛta-sāli hita hoī | rāma bhagata jana jīvana soī ||
medhā mahi gata se jala pāvana | sakili sravana maga caleu suhāvana ||

भरेउ सुमानस सुथल थिराना । सुखद सीत रुचि चारु चिराना ॥

bhareu sumānasa suthala thirānā | sukhada sīta ruci cāru cirānā ||