अध्याय 349: माताएँ निहारती हुई घर ले चलीं

करहिँ आरती बारहिँ बारा । प्रेम प्रमोद कहइ को पारा ॥
भूषन मनि पट नाना जाती । करही निछावरि अगनित भाँती ॥

karahim̐ āratī bārahim̐ bārā | prema pramoda kahai ko pārā ||
bhūṣana mani paṭa nānā jātī | karahī nichāvari aganita bhām̐tī ||

बधुन्ह समेत देखि सुत चारी । परमानन्द मगन महतारी ॥
पुनि पुनि सीय-राम छवि देखी । मुदित सफल जग जीवन लेखी ॥

badhunha sameta dekhi suta cārī | paramānanda magana mahatārī ||
puni puni sīya-rāma chavi dekhī | mudita saphala jaga jīvana lekhī ||

सखीं सीय-मुख पुनि पुनि चाही । गान करहिं निज-सुकृत सराही ॥
बरषहिँ सुमन छनहिँ छन देवा । नाचहिँ गावहिँ लावहिं सेवा ॥

sakhīṃ sīya-mukha puni puni cāhī | gāna karahiṃ nija-sukṛta sarāhī ||
baraṣahim̐ sumana chanahim̐ chana devā | nācahim̐ gāvahim̐ lāvahiṃ sevā ||

देखि मनोहर चारिउ जोरीं । सारद उपमा सकल ढँढोरीं ॥
देत न बनइ निपट लघु लागी । एकटक रहीं रूप अनुरागीँ ॥

dekhi manohara cāriu jorīṃ | sārada upamā sakala ḍham̐ḍhorīṃ ||
deta na banai nipaṭa laghu lāgī | ekaṭaka rahīṃ rūpa anurāgīm̐ ||