अध्याय 348: अयोध्या ने चारों जोड़ियों का स्वागत किया

मागध सूत बन्दि नट नागर । गावहिँ जस तिहुँ लोक उजागर ॥
जय-धुनि बिमल बेद बर बानी । दस दिसि सुनिय सुमङ्गल सानी ॥

māgadha sūta bandi naṭa nāgara | gāvahim̐ jasa tihum̐ loka ujāgara ||
jaya-dhuni bimala beda bara bānī | dasa disi suniya sumaṅgala sānī ||

बिपुल बाजने बाजन लागे । नभ-सुर नगर-लोग अनुरागे ॥
बने बराती बरनि न जाहीं । महा मुदित मन सुख न समाहीं ॥

bipula bājane bājana lāge | nabha-sura nagara-loga anurāge ||
bane barātī barani na jāhīṃ | mahā mudita mana sukha na samāhīṃ ||

पुरबासिन्ह तब राउ जोहारे । देखत रामहि भये सुखारे ॥
करहिं निछावर मनि-गन चीरा । वारि बिलोचन पुलक सरीरा ॥

purabāsinha taba rāu johāre | dekhata rāmahi bhaye sukhāre ||
karahiṃ nichāvara mani-gana cīrā | vāri bilocana pulaka sarīrā ||

आरति करहिँ मुदित पुर नारी । हरषहिँ निरखि कुँअर बर चारी ॥
सिबिका सुभग ओहार उघारी । देखि दुलहिनिन्ह होहिं सुखारी ॥

ārati karahim̐ mudita pura nārī | haraṣahim̐ nirakhi kum̐ara bara cārī ||
sibikā subhaga ohāra ughārī | dekhi dulahininha hohiṃ sukhārī ||