अध्याय 314: देवता रामविवाह देखने आते हैं

सुरन्ह सुमङ्गल अवसर जाना । बरषहिँ सुमन बजाइ निसाना ॥
सिव ब्रह्मादिक बिबुध-बरूथा । चढ़े विमानन्हि नाना जूथा ॥

suranha sumaṅgala avasara jānā | baraṣahim̐ sumana bajāi nisānā ||
siva brahmādika bibudha-barūthā | car̤he vimānanhi nānā jūthā ||

प्रेम पुलक-तन हृदयँ उछाहू । चले बिलोकन राम बिआहू ॥
देखि जनकपुर सुर अनुरागे । निज निज लोक सबहिँ लघु लागे ॥

prema pulaka-tana hṛdayam̐ uchāhū | cale bilokana rāma biāhū ||
dekhi janakapura sura anurāge | nija nija loka sabahim̐ laghu lāge ||

चितवहिँ चकित बिचित्र बिताना । रचना सकल अलौकिक नाना ॥
नगर-नारि-नर रूप-निधाना । सुघर सुधरम सुसील सुजाना ॥

citavahim̐ cakita bicitra bitānā | racanā sakala alaukika nānā ||
nagara-nāri-nara rūpa-nidhānā | sughara sudharama susīla sujānā ||

तिन्हहिं देखि सब सुर सुरनारीं । भये नखत जनु बिधु उजिआरीं ॥
विधिहि भयउ आचरज बिसेखी । निज करनी कछु कतहुँ न देखी ॥

tinhahiṃ dekhi saba sura suranārīṃ | bhaye nakhata janu bidhu ujiārīṃ ||
vidhihi bhayau ācaraja bisekhī | nija karanī kachu katahum̐ na dekhī ||