अध्याय 300: हाथी, पालकी और राम दर्शन की लालसा

कलित करिवरन्हि परीं अँबारीं । कहि न जाइ जेहि भाँति सँवारीं ॥
चले मत्तगज घंट बिराजी । मनहुँ सुभग सावन-घन-राजी ॥

kalita karivaranhi parīṃ am̐bārīṃ | kahi na jāi jehi bhām̐ti sam̐vārīṃ ||
cale mattagaja ghaṃṭa birājī | manahum̐ subhaga sāvana-ghana-rājī ||

बाहन अपर अनेक विधाना । सिबिका सुभग सुखासन जाना ॥
तिन्ह चढ़ि चले बिप्रबर बृन्दा । जनु तनु धरें सकल-श्रुति-छन्दा ॥

bāhana apara aneka vidhānā | sibikā subhaga sukhāsana jānā ||
tinha car̤hi cale biprabara bṛndā | janu tanu dhareṃ sakala-śruti-chandā ||

मागध सूत बन्दि गुन गायक । चले जान चढ़ि जो जेहि लायक ॥
बेसर ऊँट बृषभ बहु जाती । चले बस्तु भरि अगनित भाँती ॥

māgadha sūta bandi guna gāyaka | cale jāna car̤hi jo jehi lāyaka ||
besara ūm̐ṭa bṛṣabha bahu jātī | cale bastu bhari aganita bhām̐tī ||

कोटिन्ह काँवरि चले कहारा । बिबिध बस्तु को बरनइ पारा ॥
चले सकल सेवक-समुदाई । निज निज साज समाज बनाई ॥

koṭinha kām̐vari cale kahārā | bibidha bastu ko baranai pārā ||
cale sakala sevaka-samudāī | nija nija sāja samāja banāī ||