अध्याय 301: सुमन्त्र दो रथ लाते हैं

गरजहिँ गज घंटा धुनि घोरा । रथ-रव बाजि हिंस चहुँ ओरा ॥
निदरि घनहि घुर्म्मरहिं निसाना । निज पराइ कछु सुनिय न काना ॥

garajahim̐ gaja ghaṃṭā dhuni ghorā | ratha-rava bāji hiṃsa cahum̐ orā ||
nidari ghanahi ghurmmarahiṃ nisānā | nija parāi kachu suniya na kānā ||

महा भीर भूपति के द्वारें । रज होइ जाइ पषान पबारें ॥
चढ़ी अटारिन्ह देखहिँ नारीं । लिये आरती मङ्गल थारी ॥

mahā bhīra bhūpati ke dvāreṃ | raja hoi jāi paṣāna pabāreṃ ||
car̤hī aṭārinha dekhahim̐ nārīṃ | liye āratī maṅgala thārī ||

गावहिँ गीत मनोहर नाना । अति आनन्द न जाइ बखाना ॥
तब सुमन्त्र दुइ स्यन्दन साजी । जोते रबि-हय-निन्दक बाजी ॥

gāvahim̐ gīta manohara nānā | ati ānanda na jāi bakhānā ||
taba sumantra dui syandana sājī | jote rabi-haya-nindaka bājī ||

दोउ रथ रुचिर भूप पहिँ आने । नहिँ सारद पहिँ जाहिँ बखाने ॥
राज-समाज एक रथ साजा । दूसर तेज-पुञ्ज अति भ्राजा ॥

dou ratha rucira bhūpa pahim̐ āne | nahim̐ sārada pahim̐ jāhim̐ bakhāne ||
rāja-samāja eka ratha sājā | dūsara teja-puñja ati bhrājā ||