अध्याय 297: दशरथ के महल में सीताराम के मंगलगीत

जहँ तहँ जूथ जूथ मिलि भामिनि । सजि नव सप्त सकल दुति दामिनि ॥
बिधुबदनीं मृग-सावक-लोचनि । निज-सरूप रति-मान-बिमोचनि ॥

jaham̐ taham̐ jūtha jūtha mili bhāmini | saji nava sapta sakala duti dāmini ||
bidhubadanīṃ mṛga-sāvaka-locani | nija-sarūpa rati-māna-bimocani ||

गावहिँ मङ्गल मञ्जुल बानीं । सुनि कल-रव कलकंठि लजानीं ॥
भूप भवन किमि जाइ बखाना । बिस्व-बिमोहन रचेउ बिताना ॥

gāvahim̐ maṅgala mañjula bānīṃ | suni kala-rava kalakaṃṭhi lajānīṃ ||
bhūpa bhavana kimi jāi bakhānā | bisva-bimohana raceu bitānā ||

मङ्गल-द्रव्य मनोहर नाना । राजत बाजत बिपुल निसाना ॥
कतहुँ बिरद बन्दी उच्चरहीं । कतहुँ बेद धुनि भूसुर करहीँ ॥

maṅgala-dravya manohara nānā | rājata bājata bipula nisānā ||
katahum̐ birada bandī uccarahīṃ | katahum̐ beda dhuni bhūsura karahīm̐ ||

गावहिँ सुन्दर मङ्गल गीता । लै लै नाम राम अरु सीता ॥
बहुत उछाह भवन अति थोरा । मानहुँ उमगि चला चहुँ ओरा ॥

gāvahim̐ sundara maṅgala gītā | lai lai nāma rāma aru sītā ||
bahuta uchāha bhavana ati thorā | mānahum̐ umagi calā cahum̐ orā ||