अध्याय 265: सीता प्रभु के चरण नहीं छूतीं

पुर अरु ब्योम बाजने बाजे । खल भये मलिन साधु सब राजे ॥
सुर किन्नर नर नाग मुनीसा । जय जय जय कहि देहिँ असीसा ॥

pura aru byoma bājane bāje | khala bhaye malina sādhu saba rāje ||
sura kinnara nara nāga munīsā | jaya jaya jaya kahi dehim̐ asīsā ||

नाचहिँ गावहिँ बिबुध-बधूटीं । बार बार कुसुमाञ्जलि छूटीं ॥
जहँ तहँ बिन बेद धुनि करहीँ । बन्दी बिरदावलि उच्चरहीं ॥

nācahim̐ gāvahim̐ bibudha-badhūṭīṃ | bāra bāra kusumāñjali chūṭīṃ ||
jaham̐ taham̐ bina beda dhuni karahīm̐ | bandī biradāvali uccarahīṃ ||

महि पाताल नाक जस ब्यापा । राम बरी सिय भञ्जेउ चापा ॥
करहिँ आरती पुर-नर-नारी । देहिँ निछावरि बित्त बिसारी ॥

mahi pātāla nāka jasa byāpā | rāma barī siya bhañjeu cāpā ||
karahim̐ āratī pura-nara-nārī | dehim̐ nichāvari bitta bisārī ||

सोहति सीय राम कै जोरी । छबि सिङ्गार मनहुँ एक ठोरी ॥
सखीं कहहिँ प्रभु-पद गहु सीता । करति न चरन परस अति भीता ॥

sohati sīya rāma kai jorī | chabi siṅgāra manahum̐ eka ṭhorī ||
sakhīṃ kahahim̐ prabhu-pada gahu sītā | karati na carana parasa ati bhītā ||