अध्याय 231: श्रीराम रघुवंश की मर्यादा कहते हैं

तात जनक तनया यह सोई । धनुषजग्य जेहि कारन होई ॥
पूजन गौरि सखीं लेइ आई । करत प्रकास फिरइ फुलवाई ॥

tāta janaka tanayā yaha soī | dhanuṣajagya jehi kārana hoī ||
pūjana gauri sakhīṃ lei āī | karata prakāsa phirai phulavāī ||

जासु बिलोकि अलौकिक सोभा । सहज पुनीत मोर मन छोभा ॥
सो सब कारन जान बिधाता । फरकहिँ सुभग अङ्ग सुनु भ्राता ॥

jāsu biloki alaukika sobhā | sahaja punīta mora mana chobhā ||
so saba kārana jāna bidhātā | pharakahim̐ subhaga aṅga sunu bhrātā ||

रघुवंसिन्ह कर सहज सुभाऊ । मनु कुपन्थ पग धरइ न काऊ ॥
मोहि अतिसय प्रतीति मन केरी । जेहिं सपनेहुँ पर-नारि न हेरी ॥

raghuvaṃsinha kara sahaja subhāū | manu kupantha paga dharai na kāū ||
mohi atisaya pratīti mana kerī | jehiṃ sapanehum̐ para-nāri na herī ||

जिन्ह कै लहहिँ न रिपु रन पीठी । नहिँ पावहिँ परतिय मन डीठी ॥
मङ्गन लहहिँ न जिन्ह के नाहीँ । ते नर बर थोरे जग माहीँ ॥

jinha kai lahahim̐ na ripu rana pīṭhī | nahim̐ pāvahim̐ paratiya mana ḍīṭhī ||
maṅgana lahahim̐ na jinha ke nāhīm̐ | te nara bara thore jaga māhīm̐ ||