अध्याय 219: दोनों भाइयों का नगर-भ्रमण

मुनि-पद-कमल बन्दि दोउ भ्राता । चले लोक-लोचन सुख-दाता ॥
बालक-वृन्द देखि अति सोभा । लगे सङ्ग लोचन मन लोभा ॥

muni-pada-kamala bandi dou bhrātā | cale loka-locana sukha-dātā ||
bālaka-vṛnda dekhi ati sobhā | lage saṅga locana mana lobhā ||

पीत-बसन परिकर कटि भाथा । चारु चाप सर सोहत हाथा ॥
तन अनुहरत सुचन्दन खोरी । स्यामल गौर मनोहर जोरी ॥

pīta-basana parikara kaṭi bhāthā | cāru cāpa sara sohata hāthā ||
tana anuharata sucandana khorī | syāmala gaura manohara jorī ||

केहरि-कन्धर बाहु बिसाला । उर अति रुचिर नाग-मनि-माला ॥
सुभग सोन सरसीरुह लोचन । बदन-मयङ्क ताप त्रय मोचन ॥

kehari-kandhara bāhu bisālā | ura ati rucira nāga-mani-mālā ||
subhaga sona sarasīruha locana | badana-mayaṅka tāpa traya mocana ||

कानन्हि कनक-फूल छबि देहीँ । चितवत चितहि चोरि जनु लेहीँ ॥
चितवनि चारु भृकुटि बर बाँकी । तिलक रेखा सोभा जनु चाँकी ॥

kānanhi kanaka-phūla chabi dehīm̐ | citavata citahi cori janu lehīm̐ ||
citavani cāru bhṛkuṭi bara bām̐kī | tilaka rekhā sobhā janu cām̐kī ||