अध्याय 215: श्रीराम को देखकर जनक की सुध-बुध खो जाना

कीन्ह प्रनाम चरन धरि माथा । दीन्हि असीस मुदित मुनिनाथा ॥
बिप्र-वृन्द सब सादर बन्दे । जानि भाग्य बड़ राउ अनन्दे ॥

kīnha pranāma carana dhari māthā | dīnhi asīsa mudita munināthā ||
bipra-vṛnda saba sādara bande | jāni bhāgya bar̤a rāu anande ||

कुसल प्रस्न कहि बारहिँ बारा । विस्वामित्र नृपहि बैठारा ॥
तेहि अवसर आये दोउ भाई । गये रहे देखन फुलवाई ॥

kusala prasna kahi bārahim̐ bārā | visvāmitra nṛpahi baiṭhārā ||
tehi avasara āye dou bhāī | gaye rahe dekhana phulavāī ||

स्याम गौर मृदु बयस किसोरा । लोचन सुखद बिस्व-चित चोरा ॥
उठे सकल जब रघुपति आये । विस्वामित्र निकट बैठाये ॥

syāma gaura mṛdu bayasa kisorā | locana sukhada bisva-cita corā ||
uṭhe sakala jaba raghupati āye | visvāmitra nikaṭa baiṭhāye ||

भये सब सुखी देखि दोउ भ्राता । बारि बिलोचन पुलकित गाता ॥
मूरति मधुर मनोहर देखी । भयउ विदेह बिदेह बिसेखी ॥

bhaye saba sukhī dekhi dou bhrātā | bāri bilocana pulakita gātā ||
mūrati madhura manohara dekhī | bhayau videha bideha bisekhī ||