अध्याय 199: बालक श्रीराम का रूप-वर्णन

काम कोटि छबि स्याम सरीरा । नील कञ्ज बारिद गम्भीरा ॥
अरुन चरन-पङ्कज नख जोती । कमल दलन्हि बैठे जनु मोती ॥

kāma koṭi chabi syāma sarīrā | nīla kañja bārida gambhīrā ||
aruna carana-paṅkaja nakha jotī | kamala dalanhi baiṭhe janu motī ||

रेख कुलिस ध्वज अङ्कुस सोहे । नूपुर धुनि सुनि मुनि मन मोहे ॥
कटि किङ्किनी उदर त्रय रेखा । नाभि गँभीर जान जेहि देखा ॥

rekha kulisa dhvaja aṅkusa sohe | nūpura dhuni suni muni mana mohe ||
kaṭi kiṅkinī udara traya rekhā | nābhi gam̐bhīra jāna jehi dekhā ||

भुज बिसाल भूषन जुत भूरी । हियँ हरि-नख अति सोभा रूरी ॥
उर मनि-हार-पदिक की सोभा । बिप्र-चरन देखत मन लोभा ॥

bhuja bisāla bhūṣana juta bhūrī | hiyam̐ hari-nakha ati sobhā rūrī ||
ura mani-hāra-padika kī sobhā | bipra-carana dekhata mana lobhā ||

कम्बु कंठ अति चिबुक सुहाई । आनन अमित मदन-छबि छाई ॥
दुइ दुइ दसन अधर अरुनारे । नासा तिलक को बरनइ पारे ॥

kambu kaṃṭha ati cibuka suhāī | ānana amita madana-chabi chāī ||
dui dui dasana adhara arunāre | nāsā tilaka ko baranai pāre ||

सुन्दर स्रवन सुचारु कपोला । अति प्रिय मधुर तोतरे बोला ॥
चिक्कन कच कुञ्चित गभुआरे । बहु प्रकार रचि मातु सँवारे ॥

sundara sravana sucāru kapolā | ati priya madhura totare bolā ||
cikkana kaca kuñcita gabhuāre | bahu prakāra raci mātu sam̐vāre ||

पीत झगुलिआ तनु पहिराई । जानु-पानि विचरनि मोहि भाई ॥
रूप सकहिँ नहिँ कहि स्रुति सेखा । सो जानहिँ सपनेहुँ जिन्ह देखा ॥

pīta jhaguliā tanu pahirāī | jānu-pāni vicarani mohi bhāī ||
rūpa sakahim̐ nahim̐ kahi sruti sekhā | so jānahim̐ sapanehum̐ jinha dekhā ||