अध्याय 200: ऐसे प्रभु को छोड़कर किसे भजें

एहि बिधि राम जगत-पितु-माता । कोसलपुरबासिन्ह सुख-दाता ॥
जिन्ह रघुनाथ चरन रति मानी । तिन्ह की यह गति प्रगट भवानी ॥

ehi bidhi rāma jagata-pitu-mātā | kosalapurabāsinha sukha-dātā ||
jinha raghunātha carana rati mānī | tinha kī yaha gati pragaṭa bhavānī ||

रघुपति-बिमुख जतन कर कोरी । कवन सकइ भव-बन्धन छोरी ॥
जीव चराचर बस कै राखे । सो माया प्रभु सोँ भय भाखे ॥

raghupati-bimukha jatana kara korī | kavana sakai bhava-bandhana chorī ||
jīva carācara basa kai rākhe | so māyā prabhu som̐ bhaya bhākhe ||

भृकुटि-बिलास नचावइ ताही । अस प्रभु छाडि भजिअ कहु काही ॥
मन क्रम बचन छाड़ि चतुराई । भजत कृपा करिहहिँ रघुराई ॥

bhṛkuṭi-bilāsa nacāvai tāhī | asa prabhu chāḍi bhajia kahu kāhī ||
mana krama bacana chār̤i caturāī | bhajata kṛpā karihahim̐ raghurāī ||

एहि बिधि सिसु-बिनोद प्रभु कीन्हा । सकल नगर-बासिन्ह सुख दीन्हा ॥
लेइ उछङ्ग कबहुँक हलरावै । कबहुँ पालनें घालि झुलावै ॥

ehi bidhi sisu-binoda prabhu kīnhā | sakala nagara-bāsinha sukha dīnhā ||
lei uchaṅga kabahum̐ka halarāvai | kabahum̐ pālaneṃ ghāli jhulāvai ||