अध्याय 196: शिवजी और काकभुशुण्डि का अयोध्या में विचरण

यह रहस्य काहू नहिँ जाना । दिन-मनि चले करत गुन गाना ॥
देखि महोत्सव सुर मुनि नागा । चले भवन बरनत निज भागा ॥

yaha rahasya kāhū nahim̐ jānā | dina-mani cale karata guna gānā ||
dekhi mahotsava sura muni nāgā | cale bhavana baranata nija bhāgā ||

औरउ एक कहउँ निज चोरी । सुनु गिरिजा अति दृढ़ मति तोरी ॥
काक भुसुंडि सङ्ग हम दोऊ । मनुज-रूप जानइ नहिँ कोऊ ॥

aurau eka kahaum̐ nija corī | sunu girijā ati dṛr̤ha mati torī ||
kāka bhusuṃḍi saṅga hama doū | manuja-rūpa jānai nahim̐ koū ||

परमानन्द प्रेम-सुख फूले । बीथिन्ह फिरहिँ मगन मन भूले ॥
यह सुभ चरित जान पै सोई । कृपा राम कै जा पर होई ॥

paramānanda prema-sukha phūle | bīthinha phirahim̐ magana mana bhūle ||
yaha subha carita jāna pai soī | kṛpā rāma kai jā para hoī ||

तेहि अवसर जो जेहि बिधि आवा । दीन्ह भूप जो जेहि मन भावा ॥
गज रथ तुरग हेम गो हीरा । दीन्हे नृप नाना बिधि चीरा ॥

tehi avasara jo jehi bidhi āvā | dīnha bhūpa jo jehi mana bhāvā ||
gaja ratha turaga hema go hīrā | dīnhe nṛpa nānā bidhi cīrā ||