अध्याय 192: कौसल्या के सामने प्रभु का प्राकट्य

भये प्रगट कृपाला, दीनदयाला, कौसल्या-हितकारी ।
हरषित महँतारी, मुनि-मन-हारी, अदभुत रूप बिचारी ॥
लोचन अभिरामा, तनु-घनस्यामा, निज आयुध भुज चारी ।
भूषन बनमाला, नयन बिसाला, सोभा-सिन्धु खरारी ॥

bhaye pragaṭa kṛpālā, dīnadayālā, kausalyā-hitakārī |
haraṣita maham̐tārī, muni-mana-hārī, adabhuta rūpa bicārī ||
locana abhirāmā, tanu-ghanasyāmā, nija āyudha bhuja cārī |
bhūṣana banamālā, nayana bisālā, sobhā-sindhu kharārī ||

कह दुइ कर जोरी, अस्तुति तोरी, केहि बिधि करउँ अनन्ता ।
माया-गुन-ज्ञाना,-तीत अमाना, बेद पुरान भनन्ता ॥
करुना-सुख-सागर, सब गुन आगर, जेहि गावहिँ स्त्रुति सन्ता ।
सो मम-हित-लागी, जन-अनुरागी, भयउ प्रगट श्रीकन्ता ॥

kaha dui kara jorī, astuti torī, kehi bidhi karaum̐ anantā |
māyā-guna-jñānā,-tīta amānā, beda purāna bhanantā ||
karunā-sukha-sāgara, saba guna āgara, jehi gāvahim̐ struti santā |
so mama-hita-lāgī, jana-anurāgī, bhayau pragaṭa śrīkantā ||

ब्रह्मांड निकाया, निर्मित-माया, रोम रोम प्रति, बेद कहै ।
मम उर सो बासी, यह उपहासी, सुनत धीर मति, थिर न रहै ॥
उपजा जब ज्ञाना, प्रभु मुसकाना, चरित बहुत बिधि, कीन्ह चहै ।
कहि कथा सुहाई, मातु बुझाई, जेहि प्रकार सुत, प्रेम लहै ॥

brahmāṃḍa nikāyā, nirmita-māyā, roma roma prati, beda kahai |
mama ura so bāsī, yaha upahāsī, sunata dhīra mati, thira na rahai ||
upajā jaba jñānā, prabhu musakānā, carita bahuta bidhi, kīnha cahai |
kahi kathā suhāī, mātu bujhāī, jehi prakāra suta, prema lahai ||

माता पुनि बोली, सो मति डौली, तजहु तात यह रूपा ।
कीजिय सिसुलीला, अति प्रिय-सोला, यह सुख परम अनूपा ॥
सुनि बचन सुजाना, रोदन ठाना, होइ बालक सुर-भूपा ।
यह चरित जे गावहिँ, हरि पद पावहिँ, ते न परहिँ भव-कूपा ॥

mātā puni bolī, so mati ḍaulī, tajahu tāta yaha rūpā |
kījiya sisulīlā, ati priya-solā, yaha sukha parama anūpā ||
suni bacana sujānā, rodana ṭhānā, hoi bālaka sura-bhūpā |
yaha carita je gāvahim̐, hari pada pāvahim̐, te na parahim̐ bhava-kūpā ||