अध्याय 191: रामनवमी की पावन घड़ी

नौमी तिथि मधु मास पुनीता । सुकल पच्छ अभिजित हरि-प्रीता ॥
मध्य दिवस अति सीत न घामा । पावन-काल लोक-बिश्रामा ॥

naumī tithi madhu māsa punītā | sukala paccha abhijita hari-prītā ||
madhya divasa ati sīta na ghāmā | pāvana-kāla loka-biśrāmā ||

सीतल मन्द सुरभि बह बाऊ । हरषित सुर संतन मन चाऊ ॥
बन कुसुमित गिरि-गन-मनिआरा । स्त्रवहिं सकल सरिताऽमृतधारा ॥

sītala manda surabhi baha bāū | haraṣita sura saṃtana mana cāū ||
bana kusumita giri-gana-maniārā | stravahiṃ sakala saritā'mṛtadhārā ||

सो अवसर बिरज्चि जब जाना । चले सकल सुर साजि विमाना ॥
गगन बिमल सकुल-सुर-जूथा । गावहिँ गुन गन्धर्व-बरूथा ॥

so avasara birajci jaba jānā | cale sakala sura sāji vimānā ||
gagana bimala sakula-sura-jūthā | gāvahim̐ guna gandharva-barūthā ||

बरषहिँ सुमन सुअञ्जलि साजी । गहगहि गगन दुन्दुभी बाजी ॥
अस्तुति करहिँ नाग-मुनि-देवा । बहु बिधि लावहिँ निज निज सेवा ॥

baraṣahim̐ sumana suañjali sājī | gahagahi gagana dundubhī bājī ||
astuti karahim̐ nāga-muni-devā | bahu bidhi lāvahim̐ nija nija sevā ||