अध्याय 170: कालकेतु, सूअर बना राक्षस

सयन कीन्ह नृप आयसु मानी । आसन जाइ बैठ छल-ज्ञानी ॥
श्रमित भूप निद्रा अति आई । सो किमि सोव सोच अधिकाई ॥

sayana kīnha nṛpa āyasu mānī | āsana jāi baiṭha chala-jñānī ||
śramita bhūpa nidrā ati āī | so kimi sova soca adhikāī ||

कालकेतु निसिचर तहँ आवा । जेहिं सूकर होइ नृपहि भुलावा ॥
परम मित्र तापस-नृप-केरा । जानइ सो अति कपट घनेरा ॥

kālaketu nisicara taham̐ āvā | jehiṃ sūkara hoi nṛpahi bhulāvā ||
parama mitra tāpasa-nṛpa-kerā | jānai so ati kapaṭa ghanerā ||

तेहि के सत सुत अरु दस भाई । खल अति अजय देव-दुख-दाई ॥
प्रथमहिँ भूप समर सब मारे । बिप्र सन्त सुर देखि दुखारे ॥

tehi ke sata suta aru dasa bhāī | khala ati ajaya deva-dukha-dāī ||
prathamahim̐ bhūpa samara saba māre | bipra santa sura dekhi dukhāre ||

तेहिं खल पाछिल बयर सँभरा । तापस नृप मिलि मन्त्र बिचारा ॥
जेहि रिपु-छय सोइ रचेन्हि उपाऊ । भावी बस न जान कछु राऊ ॥

tehiṃ khala pāchila bayara sam̐bharā | tāpasa nṛpa mili mantra bicārā ||
jehi ripu-chaya soi racenhi upāū | bhāvī basa na jāna kachu rāū ||