अध्याय 171: पुरोहित का अपहरण

तापस नृप निज सखहि निहारी । हरषि मिलेउ उठि भयउ सुखारी ॥
मित्रहि कहि सब कथा सुनाई । जातुधान बोला सुख पाई ॥

tāpasa nṛpa nija sakhahi nihārī | haraṣi mileu uṭhi bhayau sukhārī ||
mitrahi kahi saba kathā sunāī | jātudhāna bolā sukha pāī ||

अब साधेउँ रिपु सुनहु नरेसा । जौँ तुम्ह कीन्ह मोर उपदेसा ॥
परिहरि सोच रहहु तुम्ह सोई । बिनु औषध बिआधि बिधि खोई ॥

aba sādheum̐ ripu sunahu naresā | jaum̐ tumha kīnha mora upadesā ||
parihari soca rahahu tumha soī | binu auṣadha biādhi bidhi khoī ||

कुल समेत रिपु-मूल बहाई । चौथे दिवस मिलब मैँ आई ॥
तापस-नृपहि बहुत परितोषी । चला महा कपटी अति रोषी ॥

kula sameta ripu-mūla bahāī | cauthe divasa milaba maim̐ āī ||
tāpasa-nṛpahi bahuta paritoṣī | calā mahā kapaṭī ati roṣī ||

भानुप्रतापहि बाजि समेता । पहुँचाएसि छन माँझ निकेता ॥
नृपहि नारि पहिँ सयन कराई । हय-गृह बाँधेसि बाजि बनाई ॥

bhānupratāpahi bāji sametā | pahum̐cāesi chana mām̐jha niketā ||
nṛpahi nāri pahim̐ sayana karāī | haya-gṛha bām̐dhesi bāji banāī ||